vrijdag 7 maart 2014

EERSTE COLUMN

Dertien jaar geleden was dit mijn eerste column voor BuurContact. Het precieze aantal woorden voor één kolom moest ik nog uitvinden; er hadden er nog wel honderd bij gekund. Inmiddels zijn we honderdzevenentwintig columns verder, maar deze eerste, die nog niet op mijn weblog was verschenen, is ook na dertien jaar nog actueel. Met de aantekening dat dit jaar mijn oudste zoon het grootste deel van het spuitwerk op zich genomen heeft - waarvoor hartelijk dank!


In míjn tuin … 

... is een nieuwe rubriek op deze pagina waarin ik elke maand mijn eigen tuinbelevenissen kwijt kan. Omdat ik geen helderziende ben en dus niet weet wat deze maand ons dit jaar zal brengen, put ik voor deze verhaaltjes uit mijn aantekeningen van de afgelopen jaren. Aan de beschrijving van weersomstandigheden kunnen dan ook geen rechten worden ontleend!
Maart is de opruim- en schoonmaakmaand met steevast die ene dag waarop ik mijn verstand op nul zet, de blik op oneindig en de hogedrukreiniger tevoorschijn haal. Eerst nog even de gebruiksaanwijzing lezen, want je gebruikt zo’n lawaaiapparaat niet dagelijks. Dan alles aansluiten, laarzen aan en starten maar.

Vóór het spuitwerk ...
Ik begin met de vlonder. Die ziet groen van de algen en is spekglad: je bent daar ’s winters je benen niet zeker! Oei! de straal kerft een bibberlijntje in de eerste plank - even bijstellen. Dat gaat wel lekker snel zo. Voor ik het weet is de hele vlonder schoon en weer begaanbaar.

... en erna!
Dan ook meteen de tegels maar. In tegenstelling tot de vlonderplanken liggen die naadloos. Water en vuil kunnen niet weg en nu wordt het echt een vieze klus. Je spuit de tegels schoon en alles eromheen (inclusief jezelf) onder het zand en de modder. Na een paar uur zijn alle tegels gedaan (op twee na, maar dat zie je pas als alles weer droog is), ben ikzelf gebroken en helpt naspuiten met de tuinslang niet voldoende om alle moddersporen te verwijderen.
Dan zit er niets anders op dan toch ook nog maar even de ramen te zemen. Wat een dag. En wat een voldoening. Dat hoeft het hele jaar niet meer. Bij mij thuis vinden ze dat het sowieso niet hoeft, vooral als ik erover begin dat het toch eigenlijk mannenwerk is (!).
Ik zet mijn laarzen ondersteboven om uit te druipen en ga lekker douchen.

Maart

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen