zondag 13 augustus 2023

NIEUWE ARTIKELEN

 


 Nieuwe  artikelen verschijnen in oktober,
 wanneer de zomer  alweer  voorbij is en
de  herfst zijn intrede heeft gedaan - dat
is altijd weer even wennen. Maar ook de
 herfst kan mooi zijn; de bomen laten hun
blad dwarrelen in de wind en gewapend
met  een paraplu  trotseren  we wind en
 regen, die er nu eenmaal bij horen in dat
 onstuimige  jaargetijde.  Maar dat  duurt
 nog even! Geniet van een mooie zomer!


DEZE ZOMER

In míjn tuin...

... is het deze zomer natuurlijk net zo droog als in alle andere tuinen. Maar tot op heden staan mijn planten er nog fleurig bij. Ook zonder het wekelijks uitrollen van de tuinslang én met dank aan de enorme es, Fraxinus excelsior, die nu al meer dan veertig jaar garant staat voor een flinke portie schaduw in mijn voortuin.

Maar nu is uitgerekend deze es zelf niet helemaal onbeschadigd gebleven bij de hoge temperaturen. Op een dag hoorde ik een hard gekraak … en zag vervolgens een zware tak uit de es naar beneden storten! Net niet op mijn pergolaatje! Ik haalde mijn man er maar even bij, want er was hier overduidelijk mannenwerk aan de winkel. Met alleen een takkenschaar zou het niet lukken om mijn planten onder de neergestorte dikke tak, met ook nog veel vertakkingen, te bevrijden. We haalden er nog een paar zagen bij en gingen aan de slag. Zagen zagen, wiede wiede wagen… Het was zo’n warme dag waarop je alleen nog maar uitgeblust onder je parasol kunt zitten. Maar dat moesten we maar even vergeten. 

De Groninger Kroon in een jaar zonder 'beurt'. 
Volgend jaar weer?


Doorzetten dus, tussen de omringende beplanting en bij die hoogzomer-  temperatuur. Maar als het straks herfst wordt hoeven we voor déze tak in ieder geval niet meer bang te zijn. Of zou deze de eerste zijn van de vele even oude takken in onze boom? Ik moest nog wel even wennen aan het idee: dat er zomaar nog meer grote takken in je tuin kunnen vallen, op wát er ook maar onder staat, en tamelijk geruisloos ook. Gelukkig zit de boom nog ‘goed in het blad’ en bladeren groeien nu eenmaal niet aan dode takken. Dat vind ik een geruststellende gedachte.

Ondertussen zit mijn appelboompje, Groninger Kroon, ook goed in het blad, maar daar zullen we het deze zomer dan ook mee moeten doen. Het beurtjaar is weer aan de beurt en dan worden er geen appels geproduceerd. Daar zijn deze appelbomen heel strikt in. Prima: nu heb ik nóg een heel jaar iets leuks om naar uit te kijken: appels uit eigen tuin! Of is er ergens in mijn tuin nog een strookje vrij voor een tweede platgesnoeid appelboompje? Op Google lees ik dat vrijwel alle appelrassen beschikbaar zijn als ‘miniboompje’! Dan kun je ze opstellen in rijen van drie, of vier. En dan natuurlijk in een zeker ritme van hun beurtjaren, zodat er elk jaar geoogst kan worden! Ik lijk wel Rupsje Nooitgenoeg - ho! stop! Mijn tuin is vol genoeg!

O, DIE MOOIE ZOMER ...

Heggenmussen

Wat is dat toch: dat we allemaal zo dol zijn op ‘zomer’? Behalve soms ‘te koud’, ‘te nat’, ‘te heet’ of ‘te droog’ beleven we in deze periode toch vooral veel genoegen aan het buitengebeuren. Lekker zonder jas naar buiten, (deze zomer zelfs zo goed als zonder paraplu!) en voor de temperatuur hoeft niemand naar Zuid-Europa: in je blote bast buiten rondlopen (mannen) of in een dun hemdje (vrouwen) kan hier net zo goed. Bovendien kun je op je telefoon iedere dag zien hoe je tuin er thuis bij ligt/staat/hangt.

Dat is trouwens nog best meegevallen. In mijn tuin is tot nu toe niet gesproeid; planten die het zichtbaar moeilijk hadden zijn met een gietertje water over hun dode punt heen geholpen. Er hoefden geen planten vervangen te worden. 

Maar we hebben nog één zomermaand én een 'nazomer' tegoed: wat nog niet was kan dus nog komen.


Hoogzomer in de border - lang zullen ze leven, in de gloria!

Wat is dat eigenlijk: een ‘nazomer’? Er blijken voor deze periode meerdere benamingen voor te komen. ‘Oudewijvenzomer’ is er zo een, overgenomen uit het Duits: ‘Altweibersommer’. Daarmee wordt ‘de tweede jeugd’ bedoeld van vrouwen van middelbare leeftijd. Tevens verwijst deze vrolijke benaming naar de spinnenwebben, grijswit, die wapperen in de herfststormen. We moeten het er maar mee doen; deze generatie wordt in ieder geval nog gezien en: ‘always look on the bright side of life’ (Monty Python)!
Terug naar de zomertuin en wat we daar nog kunnen verwachten. Want ze zijn er echt: vaste planten die de hele zomer doorbloeien!

'Voordeurroos'

De rode (klim)roos bij mijn voordeur troont daar al járen en heeft al heel wat (onhandige) snoeibeurten van mij overleefd. Het is precisiewerk, van de uitgebloeide rozenbloem naar de plek waar zijn steeltje de afslag heeft genomen. Ik zit er nog wel eens naast. Toch overleeft mijn inmiddels naamloze roos (niet genoteerd) al tientallen jaren mijn geklungel en wij (de roos en ik) hopen dat nog wat tientallen jaren vol te houden.

Nog zo’n ‘die hard’ is hortensia ‘Annabelle’, Hydrangea arborescens, waarvan nu ook een verbeterde versie verkrijgbaar is: ‘Strong Annabelle’, beter bestand tegen wind en regenbuien. Heb je al een ‘gewone’ Annabelle dan kun je die ook overeind houden met een eenvoudige plantensteun.

Maar er zijn ook veel zomerbloeiers die zonder ondersteuning kunnen. Verbena bonariensis, ook wel ‘Stijf ijzerhard’ genoemd, is er zo een. De naam zegt al genoeg. Deze Verbena, met een hoogte van  anderhalve tot twee meter, behoort tot de groep van kortlevende vaste planten, maar dat maakt hij goed met het achterlaten van tientallen zaailingetjes. Het teveel wat daarvan opkomt kun je verdelen over de tuin of cadeau doen; hij staat tenslotte in de top tien van vlinderplanten!

Iets lager, ongeveer een meter hoog, blijft Gaura lindheimeri ‘Whirling Butterflies’. Wij Nederlanders zien er kennelijk geen vlinders in en noemen deze plant ‘Lindheimers prachtkaars’; dat zegt ook iets. Deze ‘kaars’ bloeit van juli tot de vorst intreedt - dan dooft hij uit en is het wachten op zijn zaailingen in het volgende voorjaar.

Tot zover de vlinderplanten. Wie heeft er nog geen Delphinium ofwel Ridderspoor in de tuin? De Nederlandse naam kan je zomaar op het verkeerde spoor zetten, want van een ridder is in dit geval geen sprake. ‘Delphinium’ is het Latijnse woord voor ‘dolfijn’: wie goed kijkt kan in de knop van de bloem een dolfijn zien!

En nu we het toch over beestjes hebben: ooievaars zijn ook vertegenwoordigd in het plantenrijk, hun bek althans. Geranium Rozanne en Geranium Azure Rush vallen beide in de categorie ‘ooievaarsbek’. Maar eigenlijk is dat een verkeerde indeling, want ‘géranos’ betekent ‘kraanvogel’ - en dat is toch een andere vogel.

Terug van de beestjes naar de bloemetjes.

Campanula's, ook bestand tegen de Groningse klei 

Campanula’s, klokjesbloemen, groeiden oorspronkelijk op bergen, een harde ondergrond. Misschien kun je er ook je bestrating mee opvrolijken! Meestal zien wij (licht)blauwe klokjes, maar ze zijn er ook in de kleuren wit, roze en paars. De bloei duurt twee maanden: in juli en augustus. Uitgebloeide bloemetjes verwijderen komt de aanblik van deze plantjes ten goede. Ook in de winter heb je plezier van je klokjesbloemen: ze behouden hun zomerse blaadjes!

Zij wél!

TUINKALENDER AUGUSTUS/SEPTEMBER

TUINKALENDER

 Ga zuinig om met water - het kan ook nog een dag later.

 Vang zoveel mogelijk regenwater op: dat is zachter dan leidingwater. Gratis en op de goede temperatuur.

  Geef je planten liefst ’s ochtends vroeg water: een goede start op warme dagen.

  Verwijder uitgebloeide bloemen en geef ze een goede bestemming: in het compostvat.

 Uit bomen en struiken gewaaide (dorre) bladeren mogen daar ook hun steentje bijdragen.

 Voorzie hoog opgroeiende planten zoals stokrozen op tijd van een steunstok - graag niet langer dan de ondersteunde plant.

 Heb je ook voorzien in herfstbloeiers zoals zonnehoed (Rudbeckia), herfstasters, vetkruid (Sedum), herfstanemonen en chrysanten?

 Taxus en hulst snoei je eind augustus, begin september.

 Eind september zijn de overige hagen aan de beurt: winterklaar!

 Een nieuwe generatie vogels is uitgevlogen. Tijd om de nestkasten schoon te maken: logies voor hun overwintering.

Augustus 2023 

donderdag 15 juni 2023

NIEUWE ARTIKELEN

 



 Nieuwe  artikelen verschijnen in augustus;
dan is het nog steeds zomer! Onze tuinen
zien  nog  steeds groen, in  alle mogelijke
 varianten  en we zijn er  ook nog lang niet
op uitgekeken! Maar  nieuwe planten zijn
altijd welkom, om onverwachte gaatjes te
 vullen, of omdat we 'deze héél bijzondere
plant' gewoon niet kunnen laten staan, in
het tuincentrum. Geniet ervan: die mooie
kleuren en vooral ook: geuren!

METAMORFOSE


In míjn tuin...

… heeft zich als altijd de metamorfose voltrokken van voorjaar naar zomer. De lente is óók mooi, met dat prille groen, maar nu zijn we op weg naar de ‘apotheose’, ons buiten vol in bloei, in volle glorie!

Maar wat is ‘volle glorie’ in een tuin? Hoofdkleur in de meeste tuinen, gazons niet meegerekend, is toch wel de bedaarde kleur groen. Even opzoeken: het hoe en waarom.

Het gaat hier om chemie: met het chlorofyl (bladgroen) in de bladeren en zonlicht worden tot en met de herfst koolstofdioxide en water omgezet naar (onder andere) zuurstof. Zuurstof bepaalt de kleur van het gebladerte: groen. Onwillekeurig vraag ik me dan toch even af waarom wij zelf niet groen uitslaan met per dag toch ook een forse inname van zuurstof. Maar het antwoord ligt natuurlijk voor de hand: wij zijn niet ‘bebladerd’.


Zuurstof genoeg, buiten in mijn tuin 
met 30 tinten groen

En zo begeef ik mij opgewekt weer naar mijn groene chlorofyl; er is genoeg te doen. Met weilanden in de omgeving waait er ook nog wel eens een paardenbloem over en die verzamel ik, net als mijn eigen groenafval, in het compostvat. Gelukkig heb ik een royaal exemplaar, verdekt opgesteld in de laurierstruik. Maar de tuin levert natuurlijk een flinke bijdrage.

De bloemen van uitgebloeide voorjaarsbloeiers verdwijnen als eerste in het vat. Dat lot treft ook een teveel aan bodembedekkers, die zich na elke winter met meer enthousiasme en dus meer uitlopers presenteren. De term ‘grenzen aan de groei’ wordt vaak gebezigd, op meerdere terreinen, maar is ook van toepassing op mijn eigen terreintje. 

Een uitkomst bieden de klimmers, tot op zekere hoogte. En die mag je zelf bepalen, met je snoeischaar. Klimop is in mijn tuin favoriet: groenblijvend en goed op maat te snoeien. Plat tegen de muur kan prima. Met minder snoeiwerk de klimop wat laten uitgroeien biedt nestgelegenheid én voer aan mussen, merels en andere tuinvogels. De bloei van klimop, na zes tot tien jaar, is qua kleur niet opvallend (groen), maar de bolletjes (donkerblauw en voor ons niet eetbaar) zijn wel een aardige toevoeging. 

Dan de klimhortensia, Hydrangea anomala petiolaris. Die maakt zijn klimnaam waar met eigen hechtworteltjes. Bloeit de hele zomer met mooie witte bloemschermen die je ook (binnen) kunt drogen, eventueel met verf bespuiten en in een vaas ‘uitstallen’.

Maar in de zon zitten en zonder meer genieten kan ook, buiten in je tuin!


Klimop trekt gemêleerd bezoek aan - de klimop heeft er niet onder te lijden


ZOMERTIJD!

Heggenmussen

Het vrolijkste seizoen van het jaar is aangebroken: de zomertijd! De tuin bereikt zijn hoogtepunt en gaat in dat opzicht gelijk op met de zon. Wij passen ons graag aan en nemen het ervan: vakantie, uitstapjes en thuis genieten van een tuin vol groei en bloei. Het gesjouw met 10 liter gieters nemen we op de koop toe. Zowel voor de (pot)planten als voor onszelf een nuttige bezigheid. En in het luxe bezit van twee regentonnen ben ik ook nog eens blij met af en toe een fikse regenbui. 

Regenton 'in bloei'

In de loop van de jaren is het tuinieren steeds meer 'gemechaniseerd': gazon- bezitters kunnen hun gras nu zelfs door een robotmaaier laten maaien. 

Ooit zagen we ergens zo’n robotje aan het werk, hotsend en botsend over een gazon, formaat kwart voetbalveld. Een sneu apparaatje. Moet het na het maaien ook nog dat gras verzamelen? Zonder hark, zonder handjes? Ook ooit waren wij zelf ‘gazonbezitters’ met in het seizoen die wekelijkse maaibeurten, gewoon met een handgrasmaaier. Tot ik op een dag de schop ter hand nam en het gras omspitte; er moesten bloemen komen. Als we nu naar buiten kijken is de hoofdkleur trouwens nog steeds groen - in héél veel ‘toonaarden’ en op wisselende hoogtes. Een lust voor het oog! Terwijl de zomer nog maar pas is begonnen. 

Maar onkruid is er altijd, meegevoerd door de wind, en daar moet je mee aan de slag. Tussen de tegels van je terras kun je het te lijf gaan met een speciaal onkruidbezempje, ook nog voorzien van een ‘krabhaakje’, voor het grovere werk. Een definitief middel, want het treft ook de wortels. Bovendien is het gemakkelijk te herhalen als nieuw onkruid toch weer ‘opbloeit’. Tevens geschikt voor tuiniers met rugklachten: je hoeft hiermee niet te bukken. Maar tussen de tuinplanten kun je met zo’n onkruidbezempje natuurlijk niets beginnen. De ervaring heeft mij in de loop van de jaren wél geleerd dat een dichte beplanting veel door de lucht aangevoerde onkruidzaden hindert bij het landen. Ook daarmee is dus veel te winnen. Ik noem een paar van die ook in de winter adequate groenblijvers: Asarum, mansoor, Pachysandra terminalis, dikkemanskruid, Alchemilla, vrouwenmantel, Heuchera, purperklokje, Bergenia, schoenlappersplant, Hosta, hartlelie en Euphorbia, wolfsmelk. Stuk voor stuk hebben ze zich in mijn tuin bewezen in de afgelopen jaren.

Bergenia, schoenlappersplant

Wat ik zelf in de loop van die jaren geleerd heb, met vallen en opstaan, is dat je niet altijd álles kunt regelen zoals jij het graag zou willen zien. Elke tuinier wordt vroeg of laat geconfronteerd met tegenvallers. Aan de afgelopen winters kan het nauwelijks gelegen hebben, met zo goed als geen vorstschade.

Maar voor de maanden juni en juli dit jaar verwacht men een stijging van de temperatuur met 1 tot 2ºC, vergeleken met de temperatuur in dezelfde periode in 2021 en 2022. Het lijkt niet veel, maar waarschijnlijk is dit een ‘opmaat’ naar nog hogere temperaturen.

Wat betekent dit voor onze tuinen? Uit onderzoek is gebleken dat het effect van de opwarming van de aarde op planten een versnelde groei zal zijn: per graad Celsius meer tussen 2,5 en 5 dagen minder ‘groeitijd’. Het onderzoek vermeldt niet wat daarvan het effect zal zijn voor de levensduur. Dat is interessant voor kwekers, ook van groenten en fruit, en tuinbezitters. We zullen moeten afwachten en misschien, bij de aanschaf van nieuwe planten, ‘toekomstgerichte’ keuzes maken. Dat zou dan inhouden: op zoek naar droogtebestendige planten. Vetplanten en cactussen?

Sedum spectabile, Bezienswaardig vetkruid!

Een bekende vetplant is Sedum, met ook nog veel verschijningsvormen. Deze soort is vorstbestendig en doet het overal goed: in de tuin, maar ook op het dak, waar het zelfs als isolatie kan dienen. Heeft daar wel onderhoud nodig, zij het weinig. Verder groeit Sedum het liefst in de volle zon.

In de eerste zomermaanden bloeit Sedum spurium met rozerode bloemtrossen, die ook aantrekkelijk zijn voor vlinders, hommels en bijen. En alleen in strenge winters kan hij zijn blad verliezen. In ‘gewone’ winters is hij gevoelig voor een natte ondergrond.

Maar zover is het voorlopig nog niet. Het is zomertijd!

TUINKALENDER JUNI/JULI

 

TUINKALENDER

 Tijd om de grasmaaier in te zetten: het gras groeit weer.

 Regen in zicht? Strooi mest in de borders.

 Geen regen in zicht? Geef de tuinplanten waar nodig water.

 Potplanten willen graag iedere dag water, met eens per week vloeibare mest.

 Ben je in het bezit van een regenton dan kun je daar gietwater ‘tanken’.

 En vergeet de vogels niet: die willen elke dag in bad.

► Houd ze te vriend, want ze eten graag insecten. Maar helaas ook wormen…

 De klimplanten zijn begonnen aan hun groeispurt - bind ze regelmatig aan.

 Buxushaagjes en -figuren alleen snoeien op bewolkte dagen.

► Ook onkruid kan zich uitzaaien. Verwijderen dus.

 Leg een klein moestuintje aan en zaai radijsjes en basilicum en wat je nog meer lekker vindt.

 Ga je op reis, vraag dan een ‘oppas’ voor je tuin en zet volle gieters onder handbereik.

 Zijn er planten verloren gegaan, dan kun je nu kiezen uit nieuwe planten: ook leuk.

 Staat er al een bankje in je tuin? Kun je even pauzeren - tot je wéér iets ziet waar dringend iets aan gedaan moet worden.

vrijdag 14 april 2023

NIEUWE ARTIKELEN

 


 Nieuwe  artikelen verschijnen in  juni. Dan
 is het zomer en staan onze tuinen in bloei;
 we  worden beloond voor de tijd die  we in
 de afgelopen maanden geïnvesteerd heb-
 ben in onze 'buitengebiedjes'. Het is altijd 
 weer een hernieuwde  kennismaking  met
  onze  groeiers en bloeiers, die  niet  altijd  
 de winter overleefden. Maar de afgelopen
 winter was zacht, zonder ijspegels aan de
dakgoten en in de tuin zijn geen verliezen
geleden. Het is nú al een feest om buiten
te zijn: geniet ervan!

vrijdag 7 april 2023

ONTLUIKING

In míjn tuin...

… komt het groen nu echt in beweging! Ik haast mij naar buiten om de ramen te lappen, zodat het ontluiken ook van binnenuit goed te volgen is. Want de buitentemperatuur is nu, in april, nog niet helemaal je dát. Maar ook na tientallen jaren is het elke lente weer een verrassing om van zo dichtbij je tuin te zien ontluiken.

En pas nú vraag ik me af waar dat woord ‘ontluiken’ vandaan komt. Vreemd genoeg heb ik nog nooit een verband gelegd tussen ‘ontluiken’ en ‘luiken’. Maar zoals je luiken kunt openen kan ook een bloem zich openen: ontluiken! 

En pas nú vraag ik me af waar dat woord ‘ontluiken’ vandaan komt. Vreemd genoeg heb ik nog nooit een verband gelegd tussen ‘ontluiken’ en ‘luiken’. Maar zoals je luiken kunt openen kan ook een bloem zich openen: ontluiken! 

Het is een boeiend proces. Jaar in jaar uit voltrekt het zich waar je bij staat, tot ineens doordringt hoe bijzonder dit eigenlijk is. Maanden achtereen was daar buiten niets te beleven, afgezien van druk vogelverkeer, maar nu komt de beplanting in beweging!

Waar ik in de winter genoegen moest nemen met sneeuwklokjes en hier en daar een (weliswaar prachtig bloeiende!) helleborus (kerstroos/nieskruid), bloeien nu ook krokussen, kievitsbloemen (fritillaria meleagris), madeliefjes, dovenetels (lamium) en longkruid (pulmonaria). 

Pulmonaria, longkruid: onder schattige  blauwe en rose 
bloemetjes zien we de naamgevers van deze
plant: de talloze witte vlekjes

Pulmonaria is goed toe te passen als bodembedekker, met zijn bescheiden hoogte. Het wit gevlekte groene blad (dat kennelijk een overeenkomst vertoont met onze longen) biedt een levendige afwisseling tussen de andere bladplanten en al vanaf eind maart verschijnen de kleine blauwe bloempjes. Daarmee is het longkruid als eerste ‘over de streep’.

Een echte blikvanger is de pioen, met zo tegen eind april zijn grote en royaal gevulde bloemen, waarmee deze plant soms ook wordt aangeduid als ‘pioenroos’. Ik zal er binnenkort een raster boven zetten, om die prachtige maar topzware bloemen overeind te houden. Ze bloeien niet de hele zomer; na twee maanden houden ze het wel voor gezien. Maar dan heb je er ook twee maanden volop van genoten!

Ondertussen weet ook onze hazelaar de aandacht te trekken. Al een paar maanden bungelen zijn lange gele katjes zachtjes in de wind. Je kunt je eigenlijk niet goed voorstellen dat die uiteindelijk echte hazelnoten zullen voortbrengen, met harde houtachtige schillen. Maar voorlopig kan ik het proces van deze ‘omturning’ nog goed volgen. Pas in mei gaan ze schuil achter hun groen gebladerte. Eind augustus, wanneer ze uit de struik vallen, begint hun ‘oogstseizoen’. Nog even geduld dus. En ook bij een overvloedige oogst is het verstandig om ze niet meteen te kraken, maar ze eerst nog even een paar weken te laten drogen. Daarmee verleng je de houdbaarheid wel tot een jaar! Ofwel: de volgende oogst!

VOORJAARSGOLF

Heggenmussen

Het voorjaar is in volle gang - in meerdere opzichten. Geen vorstschade in ons buitengebeuren; we kunnen zó de draad weer oppakken. Hoewel vorstschade natuurlijk wel altijd een goed excuus was om nieuwe planten aan te schaffen; je móest wel. Maar nu dus niet. Experts noemen het verschijnsel ‘winterhittegolf’, een nieuwe toevoeging aan onze woordenschat. Betekent dat ook iets voor de ons bekende ‘zomerhittegolf’?

Lijkt me niet onlogisch. De verwachting voor de zomertemperatuur is dit jaar ‘zeer warm’. Gemiddeld. We mogen dus hete dagen verwachten. Maar: ‘de soep wordt nooit zo heet gegeten als ie opgediend wordt’. Dat klopt. Als we maar hard genoeg blazen. En daarmee gaan we het in de natuur niet redden.

Sedum spectabile

Wat we wél kunnen doen is onze tuinen goed verzorgen, dat is uiteindelijk óók ‘natuur’. Liefst ’s avonds begieten, als de zon ver over zijn hoogtepunt heen is, liefst met regenwater, lekker makkelijk uit je regenton, en onderscheid maken tussen grote en kleine drinkers. Wie dat zijn? Dat zie je vanzelf. De planten met een watertekort zullen opvallen door hun slappe bladeren. Maak er desnoods een lijstje van.

Ook kunnen we overwegen om planten een andere plek te geven: in de schaduw van een boom. Misschien zelfs nóg een boom planten?

En kijk eens kritisch naar het vasteplantenbestand: daar kunnen flinke slurpers bij zijn. Maar er is ook een fors segment dat met minder genoegen neemt en zelfs tegen droogte kan. Waaronder Nepeta (kattenkruid), Verbena bonariensis (ijzerhard), Lavendel, Echinacea (zonnehoed), Sedum spurium en zelfs de ezelsoren: Stachys byzantina. 


Geen plant zo aaibaar als de 'ezelsoor', Stachys byzantina

Hazelaar
En potplanten? Ja, die hebben we ook: om je terras mee op te fleuren. Een plantje op de tuintafel, in hangers aan de muur; alles bij elkaar een aardig assortiment ‘slurpers’. Met hun korte worteltjes moeten ze vaker ‘begoten’ worden. In grote potten is eens per week voldoende. En liefst ’s avonds. Voor de zekerheid even controleren:  nattevingerwerk. Klinkt slordig, maar is effectief.

De grasmat

Bezitters van een gazon dan wel grasmat (ja, daarin zit een wezenlijk verschil) moeten in het seizoen niet alleen wekelijks maaien, maar ook voorkomen dat het gras uitdroogt. In de winter speelt de groei zich ondergronds af, maar zodra het zomer wordt en het gras dor, moet er gesproeid worden. Op onze Groningse klei hoeft overigens minder gesproeid te worden dan op zandgrond waar het water al snel zijn (uit)weg vindt tussen de zandkorreltjes. Overigens maakt de omringende beplanting ook nog iets uit. Staat er een grote boom in je tuin (of dicht in de buurt) dan zal die veel water aan de grond onttrekken. De grootste drinkebroers zijn de beuk en de berk, maar ook een hazelaar neemt veel vocht op. Daarnaast blijft er natuurlijk veel regenwater achter op hun gebladerte. En niet te vergeten: op een gazon, met talloos veel sprietjes! 

Bodembedekkers 

Wie liever niet aan grasmaaien doet kan een keuze maken uit een groot aanbod van lage groenblijvende en bodembedekkende vaste planten. Eenmaal geplant heb je er eigenlijk geen omkijken meer naar. Er hoeft niets geknipt of gemaaid te worden; alle jaargetijden laten ze gelaten over zich heen komen. Maar saai is het ook niet; elke bodembedekker heeft zijn eigen ‘charme’. De vorm van het blad, de groeiwijze, eventuele bloemen, het ‘zelfvoorzienend vermogen’: allemaal pluspunten. En dan heb ik de onkruiden die hiertussen het onderspit delven nog niet eens genoemd.

Pachysandra terminalis

Neem bijvoorbeeld Pachysandra terminalis, ‘omdat het zonder toch wat kaal is’, met ondergrondse uitlopers: een geweldige groenblijver die ook nog bloeit, in het vroege voorjaar. En ook genoegen neemt met een plek in de schaduw. Net als de maagdenpalm, Vinca minor. De naam ‘palm’ is flink overdreven voor een kruipend halfstruikje, maar dat wordt goedgemaakt met de toevoeging ‘minor’.

Dit is een groenblijvende bodembedekker waar je eigenlijk geen omkijken naar hebt. Tot in het voorjaar de blauwe bloemetjes verschijnen: dan kijk je graag nog eens om! De bloei houdt aan tot juli - we hebben er lang plezier van.

Tot de voorjaarsgolf wegebt… in de zomer. 

TUINKALENDER APRIL-MEI

TUINKALENDER
 

 Een goed begin is het halve werk: loop een rondje door je tuin en noteer  ‘verbeterpunten’.

 Begin met het opruimen van oud blad en andere ‘plantrestanten’, voor een goed overzicht.

En heet ze 'welcome'!
 Voer ze af naar de compostbak of    
-hoop, zodat ze ooit, in een andere gedaante weliswaar, weer terug kunnen naar de tuin.

 Borstel de vogelhokjes schoon, tenzij daar al aan een nest gewerkt wordt.

 Schrob ook het vogelbad en ververs daarna dagelijks het bad- en drinkwater.

 Wat doen we met slakken, vogelvoer bij uitstek? Tot er jong gebroed in de nesten piept: afvoeren. Daarna overlaten aan de vogelvoedselketen.

 Heb je een lijstje gemaakt van verbeteringen dan kun je daar nú mee aan de slag.

Ook vroeg in het seizoen is het fijn om even 'uit te puffen' 
in de tuin in de zon op een fijn bankje

 Sleep de tuinmeubels weer naar buiten, al was het alleen maar voor de koffiepauze.

 Maak een lijstje van planten waarmee je lege plekken wilt opvullen. Houd rekening met hun bloeitijd: niet allemaal tegelijk!

 Houd ook een deel van je tuin vrij voor het planten van groenten en fruit - verser kun je het niet krijgen!

En in Groningen ga je dan voor Groninger Kronen,
lekker!

 Een dennenboom is leuk voor de kerstdagen, een appelboom voor appelmoes.

 Doe inspiratie op bij de afleveringen van Gardeners’ World, vrijdagavond, BBC 2.

 Maar geniet na een natte winter vooral van een fleurig voorjaar!

vrijdag 10 februari 2023

NIEUWE ARTIKELEN

 


 Nieuwe artikelen verschijnen in april, als
  we  het  voorjaar  vieren en weer  buiten 
   kunnen  genieten van  het  tuingebeuren,
  in  meerdere  opzichten. We  zijn er  wél
  aan toe, na een vooral natte winter. Er is
   geen  sprake van vorstschade,  maar elk 
  voordeel heeft  zijn nadeel: het uitkiezen 
   van  nieuwe planten vinden we ook leuk! 
In ieder geval: voor nu alvast vóórpret 
gewenst bij elk 'rondje door je tuin'. 
 

VOORJAAR IN ZICHT

In míjn tuin... 

… heeft de afgelopen winter geen vorstschade aangericht. Moet ik dat erg vinden? Ja, want de oorzaak is de (ongewenste) opwarming van de aarde, en nee, want alle planten hebben stand gehouden. Ik heb er dus een dubbel gevoel bij: blij voor hun overwintering, maar het is een niet mis te verstaan signaal van de opwarming van onze aarde.

Kunnen we verschil maken in onze tuin? Ja, dat kan, weliswaar op heel kleine schaal, maar  onder het motto: alle beetjes helpen. Want hoe meer groen is nog steeds: hoe beter. En je hebt er niet persé groene vingers voor nodig; uiteindelijk gaat het om eigen smaak en beleving.

Ooit hadden wij behalve planten, bomen en struiken ook gras, dat helaas niet in aanmerking kwam voor de naam ‘gazon’. Met het opgroeien van de kinderen en mijn toenemende belangstelling voor tuinieren is al dat gras, nu al decennia geleden, vervangen door vaste, en vaak ook groenblijvende, beplanting. We zijn er blij mee: fraai zonder gemaai!

Zo’n tuin valt in de categorie ‘onderhoudsarm’ - een aanbeveling waard. Maar natuurlijk niet ‘onderhoudsvrij’. Er moet er nog wel eens gesnoeid worden en in de herfst vegen we de gevallen bladeren op een hoop.

Vogelvolk over de vloer

Waar ik in de winter wel meer aandacht aan besteed is het vogelvolkje. In de al vroeg donkere dagen hebben ze minder gelegenheid om op jacht te gaan naar voedsel. Er zijn vrijwel geen insecten meer en de wormenpopulatie heeft zich diep in de grond teruggetrokken. Dan zijn wij aan de beurt, met vetbollen, strooivoer, een slinger pinda’s en nog wat broodkorstjes. En fris water natuurlijk: er wordt dagelijks gebadderd door de flierefluitertjes. Mussen, pimpel- en koolmezen, merels, soms een ekster en zelfs sijsjes doen er zich tegoed aan.

Maar nu het voorjaar in beeld komt worden de vogels weer meer ‘zelfvoorzienend’. Ook nadert hun broedtijd; er moeten nesten gebouwd worden en daarvoor is ‘nestmateriaal’ nodig.

Ik begin dus nog niet aan een grote schoonmaak in de tuin en laat alles wat in aanmerking komt voor vogelnesten liggen. Dat kunnen kleine takjes zijn, maar ook gevallen bladeren. En mos natuurlijk: de ‘finishing touch’.

Nestkasten moeten we op tijd controleren op ‘inhoud’: is het oude nest nog intact? Zijn er niet uitgebroede eitjes achtergebleven? Die moet je weghalen.

... in afwachting van dorstige bezoekers

‘Drinkschalen’ krijgen een schrobbeurt en vervolgens vers water. Maar regenwater is ook goed. De vogels komen er niet alleen om te drinken maar ook om te badderen. Dagelijks het water verversen dus.

En genieten van het nieuwe voorjaar!

LENTE IN ZICHT!

Heggenmussen

Het is nog vroeg in het jaar, maar de doorgewinterde tuinier heeft daar geen boodschap aan onder het motto: in mijn groen is altijd wat te doen. Ooit gebruikten we deze tijd van het jaar voor het verzamelen van het blad dat in de afgelopen herfst tussen de tuinplanten was neergedwarreld. Gewoontegetrouw hebben we dat ook nu laten liggen: een goede beschermlaag in een ijselijke winter. Maar onze gebruikelijke ‘ijstijd’ lijkt een gepasseerd station. We hoeven niet meer te treuren om doodgevroren planten - hoewel dat natuurlijk ook mogelijkheden bood voor nieuwe aanplant. Een bezoek aan een tuincentrum is altijd leuk! 

Hoe lang bloeit de Amelanchier?

In het voorjaar, vanaf maart of april, verschijnen de prachtige, witte bloemen. De  bloei duurt dan wel tot in mei. Daarna komen de kleine zoete vruchtjes. Deze  krenten kun je lekker zelf eten, maar ook de vogels zijn er gek op. In de herfst  kleurt het groene blad prachtig vurig rood en oranje. Het krentenboompje wordt  zo’n 4 tot 6 meter hoog en 4 meter breed. Per jaar groeit het boompje ongeveer 30  cm. 

Amelanchier, krentenboom, al vroeg in bloei

Bomen en struiken koop je ‘op de groei’ en dat vraagt speciale aandacht. Hoe hoog wordt de nieuwe aanplant? Zitten we daarmee straks in de schaduw - of toch nog in de zon? En hoe oppervlakkig wortelt een boom? Kan dat op den duur een struikelpunt worden? Gelukkig zijn er in de tuincentra ook mensen die er verstand van hebben en die je graag informeren over de toekomstige afmetingen van je keuze. En vergeet ‘internet’ niet: daar kun je je thuis, met uitzicht op de beoogde plantplek, oriënteren op de mogelijkheden. Want een geplante boom of struik ruilen is geen optie. En verplaatsen is óók een heel gedoe, sprak de ervaringsdeskundige.

Viburnum bodnantense dawn

Bij de aankoop van tuinplanten zijn we vooral gefocust op voorjaar en zomer: de seizoenen waarin we naar buiten gaan. Maar het is toch aan te bevelen om ook planten te kiezen die in andere jaargetijden bloeien. Viburnum bodnantense dawn is al meerdere decennia van november tot januari dé winterbloeier in mijn tuin, met roze bloemetjes die met gemak het begin van de lente halen. En al die tijd maar geuren! Aanbevolen! Voor een prettige verlenging komt Viburnum bodnantense ‘Çharles Lamont’ in aanmerking: die bloeit in januari en februari. Bij elkaar dus zo’n drie maanden genieten van ‘Viburnumgeuren en -kleuren’!

En een Viburnum tinus, groenblijvende Sneeuwbal, (hù?) hoort eigenlijk in elke tuin: die bloeit roze-wit, van oktober tot april! Daarbij behoudt hij in de winter ook nog zijn blad; je kunt er dus zelfs een (brede) dichte haag mee planten. Bovendien is deze Viburnum na de bloei beladen met donkerblauwe bessen, die dan weer door de vogels gewaardeerd worden. Wil je een muur opvrolijken dan is Clematis Armandii een goede keus: altijd groen en in bloei van februari tot april - wel met een voorkeur voor een beschut plekje, uit de koude (noordoosten) wind. Roomwitte bloemen van februari tot april.

Dat zijn allemaal goede berichten. Maar de clematis is ook een beetje ‘diva-achtig’: er hangt een verlanglijstje aan. In verband met verwelkingsziekte wordt aangeraden het plantgat 15 cm. dieper uit te graven dan de hoogte van de kluit. Graaf ook rondom een flink gat uit, zodat de kluit kan worden voorzien van rulle aarde, gemengd met veel organisch, goed verteerd materiaal. Bijvoorbeeld uit je compostbak. Eenmaal geplant verdient het aanbeveling de voet van de clematis rondom te vrijwaren van direct zonlicht: doe dus nog maar eens een greep in de compostvoorraad. Of zet een dakpan tegen de voet van de plant. Of plant groenblijvertjes als Asarum, mansoren, of Sedum: de nieuwe aanwinst zal er wél bij varen.

Asarum, mansoor

Heb je nog ruimte voor een boom, kies dan de winterkers: Prunus subhirtella autumnalis. Deze prunus bloeit niet alleen in de herfst, zoals de naam al doet vermoeden, maar heeft ook een ‘nabloei’ in april, zij het bescheiden.

Of plant een toverhazelaar, Hamamelis, een winterbloeier die zijn naam waar maakt. De bloemen kunnen geel zijn of oranje/rood. Hamamelis bloeit vanaf januari op het kale hout en sommige varianten verspreiden dan een fijne geur, wel enkele meters ver! Qua omvang past deze struik ook in een kleinere tuin. En graag in de zon, maar halfschaduw is ook goed. Zo’n tovenaar: die willen we allemaal wel in de buurt hebben.

‘Kon het altijd zomer zijn’ luidt een lied, maar geef mij maar (Ede Staal) ‘veurjoar in de kop’!

TUINKALENDER FEBRUARI/MAART

TUINKALENDER

Een welkom voor een nieuwe bewoner...
 Laat bij het opruimen van de tuin nestmateriaal voor de vogels liggen.

 Want binnenkort gaan ze nestelen; borstel de nestkasten maar even schoon.

 Én het tuinmeubilair: dan zit je zelf ook prettiger.                            

 Ga onkruid te lijf: uittrekken met de hand of een handharkje.

 Maak een lijst van begerenswaardige planten en noteer hun toekomstige plek.

 Verzamel op een droge dag de gevallen bladeren. Afvoeren in de groene container of ‘opslaan’, ergens in je tuin waar ze kunnen composteren.

Bieslook: inzetbaar bij elke maaltijd,
jaar in jaar uit!
 Clematis die na juli bloeit (zoals Jackmanii) nu boven het onderste paar knoppen terugsnoeien.

 Spit en bemest je groentetuin(tje). 

 Noteer de groenten die je er wilt planten.

 In maart worden de rozen gesnoeid - met handschoenen aan.

 Zaadjes van vorig jaar kun je uitproberen op vochtig keukenpapier; als ze kiemen: planten!

 Controleer steunpalen - een boom in blad vangt veel wind.

 Maar vooral: geniet van weer een heel nieuw tuinseizoen!

februari 2023

zaterdag 10 december 2022

NIEUWE ARTIKELEN

 


 Nieuwe artikelen verschijnen in februari 
2023. Dan  kijken we uit naar weer een
nieuw  voorjaar; voorjaarsbloeiers laten
zich voorzichtig zien, nog in knop, want
het kan nog steeds vriezen, hagelen en
 zelfs sneeuwen. Maar  lang zal dat niet 
meer duren; we kunnen al denken over
nieuwe  mogelijkheden in  de tuin. Is er
ruimte voor nog een fruitboom of -struik
of  willen we de  tuin helemaal opnieuw
inrichten? Alles is mogelijk - en 'niets' is
 ook  fijn: tevreden  zijn met je tuin en er 
in alle rust van genieten!

BEURTJAAR OF MASTJAAR?

In míjn tuin...                  

…dwarrelt het niet meer voor mijn ogen. De prachtige herfstkleuren in het gebladerte zijn langzaam overgegaan in dor bruin, waarna het dorre blad bij bosjes uit de bomen is gevallen. We hebben het op een hoop geveegd en verdeeld tussen de overwinteraars in de tuin en het compostvat. Opgeruimd staat netjes. In de praktijk (ik heb het even opgezocht) blijkt dit een ironische uitspraak te zijn in verband met lastig bezoek, maar dat hebben wij hier niet. Behalve dan dus die dorre bladeren. Veel struiken en bomen zijn kaal achtergebleven, overgeleverd aan de winter die wij nog steeds in verband brengen met sneeuw en ijs. Maar het zal erom spannen, of de sneeuwschuiver de komende maanden nog opgetrommeld moet worden.

Groninger Kronen!

Aan  de  kleinkinderen  kunnen  we  de  foto’s laten  zien uit  onze ijselijke jeugd, met  enorme sneeuwpoppen,  glijbanen  en  schaatspret.  Voorbij,  voorbij  o  en  voorgoed voorbij? (Uit het gedicht ‘Herinnering’ van J.C. Bloem, gebeiteld in zijn grafsteen.)

Onze aarde heeft in de loop van miljoenen jaren wel meer veranderingen in de klimaten meegemaakt, maar wij zijn (nog) niet zoveel gewend op dat gebied. En zo’n verandering in het klimaat voltrekt zich niet van de ene op de andere dag - dus nog als vanouds vegend en bezemend (en de ramen bezémend) heb ik mij maar weer van mijn beste kant laten zien. 

Er is trouwens nog best veel groen achtergebleven in de tuin en zo hier en daar liggen er nog wat appels die, beurs van het vallen, mijn keuken niet gehaald hebben. 

Groninger Kroon, nog in het rijpingsproces

De vogels zijn er blij mee, dat we eerlijk alles delen: zij de gebutste appels, wij de hele. Heel fijn ook om in deze feestmaand wat kant en klare appeltaarten in de diepvries te hebben. Want daar was nog ruimte genoeg, nu ik mijn moestuintje in de afgelopen zomer zo verwaarloosd heb. (Nog even noteren op mijn to-do-lijstje voor het nieuwe jaar.) 

Een beladen blauwe bessenstruik

De blauwe bessenstruik heeft goed gepresteerd, maar bij nader inzien, na de oogst, moest er toch het  nodige gesnoeid  worden. Dat  zal de opbrengst  volgend jaar niet ten goede komen, maar  de  struik  wèl  en dat is  ook belangrijk. Je  moet  oog  hebben  voor  je  planten.  Onze hazelaar, toch flink uit de kluiten gewassen (letterlijk!), kon ons de afgelopen zomer niet  meer leveren dan slechts een paar hazelnoten, die bij het kraken ook nog eens leeg bleken. Hopelijk betrof het een beurtjaar (met weinig noten) en beleven we volgend jaar een ‘mastjaar’ (met veel noten).

Let 2023 in!!