Op dit blog verzamel ik mijn tuinartikelen voor het tijdschrift 'BLAD' dat zes maal per jaar verschijnt in de provincie Groningen. Foto’s aanklikken voor een vergroting.
 |
Nieuwe artikelen verschijnen in april 2022, wanneer de lente in volle gang is en het bollenbestand onze tuinen kleurt. Bomen en struiken zijn of komen in blad en doen de winter met zijn korte donkere dagen en kale staketsels vergeten. Er is geen vorst- schade van betekenis; de winter was lauw en we pakken de draad weer op met onze 'oude getrouwen' in de tuin, waar vogels als altijd 'de toon zetten'! Aan de slag dus! |
In míjn tuin...
... ben ik de winter niet alleen goed maar ook 'groen' doorgekomen, met dank aan de groenblijvende planten die ik daar in de loop van ruim vier decennia heb verzameld. Wel op ooghoogte natuurlijk, die planten en struiken, want mijn bomenbestandje heeft zich in de herfst als altijd ontdaan van het gebladerte. Tóch nog iets van een fysieke beleving van ‘winter’, zelfs wanneer sneeuw en ijs het laten afweten.
Nu is het natuurlijk nog lang geen zomer, maar de bloeiende bolgewasjes zijn hoopgevende voorlopers in het kerend getij. Dankbare bloeiers, die zich jaar in jaar uit van hun beste kant laten zien, ook nog zonder enige inspanning van mijn kant. Gelukkig maar, want het is mij in deze tijd van het jaar vaak net iets te koud (of te nat) om al buiten aan de slag te gaan.Tijd genoeg dus om de inmiddels honderdtweeënnegentig (192!) columns, opgeslagen op mijn computer, nog eens door te nemen. Hoe begon de lente in al die andere jaren? In ieder geval nooit precies hetzelfde want garanties worden niet gegeven door het KNMI. Zo houden we de spanning er een beetje in!
In
grote lijnen blijken de lentemaanden elk jaar weliswaar een beetje hetzelfde te
verlopen, maar gelukkig zijn er ook altijd onverwachte verrassingen, lees ik.
Dat kan leuk zijn, bijvoorbeeld als je bollenbestand zich wéér heeft
uitgebreid, maar er zaten ook tegenvallers tussen. Sommige lentes werden
voorafgegaan door ijs- en ijskoude winters, waarin ik het ergste vreesde voor
mijn arme overwinteraars daar buiten. Maar meestal viel het toch weer mee en liepen
bomen, struiken en planten als altijd braaf uit.
 |
| Plaatje!! (Acer pseudoplatanus brillantissimum) |
Maar nu eerst even noteren welke voorjaarsbloeiers ik dit jaar mis: alvast voor de lente van volgend jaar, met een nóg vrolijker bloeiende voorjaarstuin!
Heggenmussen
Hoera, het is februari en maart is in zicht! Daar wordt een mens voorzichtig vrolijk van, met de tuinliefhebbers voorop! Wie wil kán al met de handen uit de mouwen zó de grond in! Voor de zekerheid toch nog maar even met handschoenen aan, want de gemiddelde temperatuur in februari schommelt in onze provincie tussen 1 en 5°C. In maart tussen 3 en 9°C. Dat is ook nog fris. Bovendien wordt het aantal regendagen deze maanden voor onze omgeving geschat op 15 tot 22. Maar dan blijft het toch zéker een week droog, sprak de optimist. En het is geen schrikkeljaar, dat scheelt voor februari ook weer een dag!
 |
| Kikker in míjn kikkerlandje! |
De ware tuinliefhebbers laten zich ondertussen niet afschrikken door gemiddelden; wij gaan gewoon naar buiten. Allereerst voor een inventarisatie: hoe zijn onze planten de winter doorgekomen? Het heeft in de afgelopen winter bepaald niet hard gevroren, maar wel veel geregend - we zijn hier tenslotte in Nederland, kikkerland. Vanwaar eigenlijk die bijnaam? Het schijnt iets te maken te hebben met de vermeende ‘koudbloedigheid’ van de kikkers die hier in grote getalen de sloten bevolken, onze eigen vermeende ‘koelbloedigheid’ en ons kennelijk gebrek aan gevoel voor romantiek! Daar moeten we het dan maar mee doen. Net als met de klei, die hier in Groningen de boventoon voert, ondanks de jarenlange bewerking van onze tuingrond. Desalniettemin verdient het aanbeveling om lekker stug door te gaan met het aanbrengen van compost. Het mooist is compost uit eigen tuin: je eigen recycling bedrijfje! Het composteringsproces heeft natuurlijk wel tijd nodig. Maar uiteindelijk scheelt het een hoop (afvoer)energie en je tuin wordt er echt beter van.
Zo kunnen al je knipsels weer terug naar
waar ze vandaan gekomen zijn
Heb je de in het najaar gevallen bladeren in de tuin laten liggen, dan moet je dat vooral zo laten. Binnenkort komen de vaste planten uit de startblokken en die zullen deze bladeren graag ‘onder hun hoede’ nemen. Mestkorrels kun je gewoon tussen de planten rondstrooien; ook die zullen hun weg vinden naar de wortels van onze aanplant. Een uitzondering op dit verhaal is de grasplant, het gazon, met weinig ruimte tussen de talrijke sprietjes. Daar haal je het oude blad natuurlijk weg.
 |
| Kerstrozen in bloei: Helleborus |
 |
| ... en dat ene vroege crocusje |
En dan is het maart, tijd om de schaar ter hand te nemen. Maart is een snoeigoede snoeimaand. Hortensia’s, clematis, rozen en hertshooi (Hypericum) kun je flink terugsnoeien. Dat levert meer vertakkingen op en dus ook meer bloei. Ook de vlinderstruik, Buddleja, mag flink gesnoeid worden: tot 30 à 50 cm boven de grond. Hoe meer je deze struik snoeit, hoe meer jonge scheuten hij zal maken. Ga daarbij niet per ongeluk op de bolgewasjes staan! Die hebben zich in de loop van jaren fors uitgebreid: misschien kun je er wat van opgraven en ze over de tuin verdelen. De kale grond onder nu nog kale struiken zijn een goede plek voor deze ‘invulling’.
Over struiken gesproken: ook die categorie kent zeer vroeg bloeiende gewassen. Viburnum bodnantense dawn en Viburnum tinus laten zich al in januari, of zelfs nog vroeger, van hun beste kant zien. Toverhazelaar Hamamelis en winterkers Prunus subhirtella autumnalis doen ook mee. ‘Autumnalis’ betekent ‘van de herfst’, maar daar houdt deze prunus geen rekening mee. Echte winterbloeiers zijn Jasminum nudiflorum, een ‘naakt’ bloeiende jasmijn, en Clematis cirrhosa. Deze klimmers verbloemen de maand februari!
We snoeien om te groot
geworden struiken in het gareel te houden, maar ook om struiken te verjongen.
Hortensia’s (niet te diep!), clematissen en hertshooi (Hypericum), ze komen
allemaal in aanmerking. Hertshooi kun je tot op 20 cm terugsnoeien, voor meer
vertakkingen.
En dan de rozen! De nieuwe dikke scheuten leveren straks rozen, maar oude, verhoute, takken kunnen weg. Wordt de roos te groot voor zijn standplaats, dan kun je ook jongere takken verwijderen. Wel altijd snoeien boven een naar buiten gerichte knop!
Eenjarige planten zijn straks kant en klaar te koop, maar nu zelf zaaien op de vensterbank is ook leuk. En dan bij voorkeur niet op een vensterbank boven de verwarming!
TUINKALENDER
► Verzamel uit de bomen gewaaide takken in een rustig hoekje: misschien een onderkomen voor een egeltje!
►Hark herfstbladeren weg zodat de aarde, zeer plaatselijk, kan opwarmen.
► Laat het kleine grut liggen: fijn om vogelnesten mee te bouwen ...
► … in schoon geschrobde nestkasten!
► Schrob dan meteen het buiten overwinterde meubilair, zodat je zelf ook schoon kunt zitten.
► Onkruid altijd uittrekken.
► Had je nu meer in bloei willen hebben, noteer dan op de kalender bij oktober: bollen kopen!
► Bomen en struiken mogen gesnoeid worden: met beleid.
 |
| Rosa Albéric Barbier, ná 'de snoei'. |
► Zijtakken worden tot op twee of drie ogen teruggeknipt; de oudste takken haal je helemaal weg. Dat heet ‘verjonging’.
► Grootbloemige clematis die na juli in bloei komt, zoals ‘Jackmanii’ en ‘Vitalba’, nu boven het onderste paar mooie knoppen afknippen.
► Binnen mogen de kuipplanten weer water hebben. Geleidelijk meer.
► Dat geldt, zo nodig, ook voor de buitenpotten, tenzij het vriest.
► Maart is de ‘binnenvoorhetraamzaaimaand’! Probeer oude zaden uit op vochtig keukenpapier: als ze kiemen zijn ze nog bruikbaar.
 |
| Kievitsbloemen, Frittillaria meleagris |
► Tot slot: het kan nog steeds vriezen of dooien, maar vooral regenen. Lees dan binnen alles, vanaf december 2002 tot nu, nog eens na op www.mimi_inmijntuin.blogspot.nl.
|
Nieuwe artikelen verschijnen in februari 2022 |
In míjn tuin...
… is in de herfst weer veel verkleurd blad omlaag gedwarreld. Het is toch ieder jaar weer even wennen, al die doorkijkjes en die kale takken. Maar er is ook een positieve kant: je móest naar buiten om de dwarrelaars bij elkaar te vegen en af te voeren - of, mijn methode, als een dekentje over je tuin te spreiden. Want nu is het winter. Weliswaar zijn we vorst en sneeuw inmiddels een beetje ontwend, maar het zou zo maar kunnen dat we toch nog eens verrast worden met zo’n mooi laagje sneeuw of misschien zelfs ‘natuurijs’. Je zou bijna vergeten hoe dat was vroeger: met een door je moeder gebreide sjaal en muts glibberend over de aangetrapte sneeuw naar de dichtstbijzijnde sloot waar je op een van huis meegenomen stuk karton je schaatsen onderbond, of op de fiets naar de ijsbaan. Een heel gedoe, dat binden, en ze zaten nooit in een keer goed. En dan die reusachtige sneeuwpoppen die we maakten.
 |
| Onze sneeuwpoppen, ergens in de jaren '60 |
Hijgend en snuivend sneeuwballen rollen, doorsnede: een meter. Die met nog meer gehijg stapelen en dan nog een kleine bol erbovenop: het hoofd. Voor de ogen haalden we kolen uit het kolenhok, de mond krasten we met een stokje, een afgedankte pijp van je vader erin en een winterpeen als neus. Nog een muts erop voor de finishing touch. Eerlijk gezegd: ik mis het niet. En voor de liefhebbers van het glijgebeuren zijn er al lang de beschaatsbare overdekte ijsbanen.
 |
| Maar dit is ook mooi ... anno 08-02-2021 |
Nu ben ik blij met ook in de winter nog een aardig groen uitzicht op mijn tuin. Gelukkig heb ik in de loop der jaren ruimhartig geïnvesteerd in ‘groenblijvers’ als klimop, taxus, laurier en ligusterhagen. En bodembedekkers als asarum (mansoor) en sedum spurium (rode muurpeper).
‘Wat
is natuur nog in dit land?’ schreef dichter J.C. Bloem al in 1945 in zijn
sonnet ‘De Dapperstraat’, waar je troost kunt vinden in de laatste zin: ‘Domweg
gelukkig in de Dapperstraat.’ Jammer dat hij geen rondgang meer kan maken door
onze dorpen en steden, waar nu toch steeds meer bewoners zich bewust lijken van
het belang van ‘natuur’. In ‘Groningen stad’ word ik in zomer en najaar helemaal
vrolijk van de vele stokrozen, die wel gepromoveerd lijken te zijn tot
‘stadsplant nr. 1’!
 |
| De 'andere beplanting': bolletjes! |
December 2021
Heggenmussen
Ook voor de doorgewinterde tuinier is de winter zelf toch een beetje afzien. Er is weinig te doen buiten en de planten zijn in rust of, als eenjarigen, misschien al afgevoerd naar de compostbak. Toch kun je zolang het niet vriest nog genoeg ‘klussen’ vinden om energie in te steken en lekker bezig te zijn in de frisse buitenlucht. Fris, maar niet ijskoud: daar houden de planten niet van en jij zelf waarschijnlijk ook niet.
 |
Appelboom, Groninger Kroon |
Maar
niet alle planten zijn gebaat bij snoei in deze koude tijd van het jaar.
Esdoorns, druiven, kiwi’s, berken en notenbomen en -struiken kunnen door snoei
veel vocht verliezen en doodbloeden. Als je toch nu met een van deze tuinbewoners
aan de slag wilt, is het verstandig om de proef op de som te nemen en eerst een
klein takje af te knippen. Komt er na een half uur nog steeds vocht uit de snoeiwond,
dan kun je beter wachten met snoeien tot het voorjaar. Er is tenslotte geen
haast, nu in de winter.
En
mochten er alsnog planten in deze categorie hoe dan ook bezwijken, dan kun je zelfs
in de winter, zolang de grond niet bevroren is, nog nieuwe bomen of struiken
planten. Tot maart is het hun ‘rusttijd’ en daarmee is deze periode de beste
tijd voor nieuwe aanplant. Jaarrond tuinieren: hoe fijn wil je het hebben! (Met
een excuus naar de schaatsliefhebbers, die tegenwoordig met die slappe winters,
zij het niet letterlijk, ‘in de kou staan’.)
 |
| Een echt 'egelhuis' |
 |
| Mijn aandeel in onze boekenkast: tuinboeken! |
En wordt het echt te koud buiten, dan is er natuurlijk ook nog de categorie ‘tuinboeken’ om in de wintermaanden, lekker warm binnen, in te ‘grasduinen’. Zo doe je inspiratie op voor weer een heel nieuw jaar tuinierplezier.
► Vier de decemberfeesten ook in de tuin en behang boompjes en struiken met
vogelvoer in rood- of groen gekleurde netjes.
► Of smelt vet en roer er wat olijfolie door met vogelvoer. Laat het in een (pudding)vormpje opstijven en hang het, met een touwtje erdoor, in een toegankelijke struik.
► Kleine vogelsoorten zullen het op prijs stellen als je pinda’s met een stevig
mes ‘verbrokkelt’. Strooi ze op de voedertafel.
► Zorg voor vers drinkwater, bij vorst ontdooien met wat warm water.
► En voorzie de fladderaars ook van schoon badwater: het zijn frisse beestjes.
► Zet een zak zand klaar om bevroren paadjes begaanbaar te houden.
► Eind december is de ideale tijd voor het snoeien van je druif, tenzij het vriest.
► Mocht het nog gaan sneeuwen, schud dan de sneeuw uit kwetsbare (jonge) struiken, zodat ze er niet onder bezwijken.
► Grasduinen in tuinboeken is óók tuinieren. Bijzonder aanbevolen: ‘De onderdrukking van de Natuur’, auteur Hans Mulder, met prachtige illustraties, 256 pagina’s lang.
► Gezellige feestdagen en een mooi (tuin)jaar in 2022!
In míjn tuin...
… heeft de herfst dit jaar precies op 1 september zijn intrede gedaan. Of ik daar al aan toe was werd mij niet gevraagd. Had de septembermaand niet een kans gegund moeten worden om ons nog een mooie nazomer te bezorgen, met af en toe een frisse regenbui? Veel eerder dan we gewend waren hebben de bomen na de afgelopen droge zomer al veel van hun blad laten vallen. De verkreukelde bladeren waren zelfs nog gedeeltelijk groen. Maar er zat niets anders op dan ze maar bij elkaar te vegen en op te ruimen. Zo verdwenen ze bij mij een beetje krakerig in de compostbak, nagegoten met een gietertje water uit de regenton, die deze zomer vooral halfvol is doorgekomen.
 |
| Duizendknoop Persicaria amplexicaulis |
Maar dat hoort ook eigenlijk zo: regen, wind en stortbuien zijn van de herfst en kunnen nu hun gang gaan. Wij trouwens ook, want we kunnen nog steeds nieuwe aanwinsten planten. ‘Vergroening van de omgeving’ is een mooi streven en in mijn tuin zie ik ook nog steeds vooral groen, met hier en daar wat opgewekt rood van doorbloeiers als Persicaria amplexicaulis, duizendknoop, met groot blad en nog tot in de late herfst bezocht door bijtjes. Eikenbladhortensia, Hydrangea quercifolia, doet zijn naam ook eer aan. Geleidelijk kleurt het blad langs de randen rood, terwijl de witte bloempluimen langzaam overgaan in roze. Insecten zijn er blij mee. En zolang het niet vriest hoef ik mijn regentonnen niet te legen en kunnen de herfstbloeiers rekenen op water met precies dezelfde temperatuur als die van de omgeving.
 |
| Eikenbladhortensia Hydrangea quercifolia |
Zelf vind ik in het voorjaar benamingen
met ‘herfst’ erin, zoals herfstaster en herfstanemoon, niet aantrekkelijk
klinken, maar de planten zelf zijn het wél. Met asters
in je tuin breng je ook kleur in de herfst: wit, rood, paars of roze, laag of
hoog: keus genoeg. Anemonen zijn er in roze of wit en dan is er ook nog
Echinacea purpurea, zonnehoed, dieproze met een oranjebruin hart.
 |
| Kerstroos Helleborus |
Ook goed vertegenwoordigd in mijn tuin is
de kerstroos: ‘Helleborus’. Fonetisch: helléborus. De Engelsen zeggen:
‘hèllebor’, maar ook: ‘what’s in a name?’ Fijne herfst!
Heggenmussen
En leve de afwisseling: na drie maanden zomer vind ik de herfst een welkome afwisseling. Zo wordt het buitenleven nooit saai. Er komt een eind aan het gepuzzel met de gieter: wie heeft het verzamelde regenwater vandaag het hardst nodig? Knip ik dor blad weg of laat ik het hangen, als een vlaggetje in nood: híer is water nodig! En wat is er straks, als het echt winter wordt, nog te beleven in ons buitengebeuren?
De
bomen worden weer kaal - dat is een vast gegeven. Waar we de afgevallen
bladeren laten is voor iedereen verschillend. Veel verdwijnt in de groene
container terwijl de herfstwind ook een deel voor zijn rekening neemt: die
blaast het zó voor je ‘weg’. En dat is toch jammer, van al dat gratis
isolatiemateriaal voor je planten. We hebben weliswaar al wat jaren geen vorst
van betekenis gezien, nou ja, op tv, dus dat telt eigenlijk niet, maar het zou
toch nog wel eens kunnen gaan vriezen de komende winter. Het kan geen kwaad om
het afgevallen blad te verzamelen, ergens in een hoek van je tuin, waar ook
winterslapende egels er gebruik van kunnen maken. Afvoeren kan ná de winter ook
nog wel. Mijn eigen tuin is inmiddels voorzien van een speciaal voor egels
ontworpen, eh, ‘egelhut’, tussen wat lage groenblijvers.
Maar behalve afgevallen bladeren zijn er nu natuurlijk ook nog de herfstbloeiers, voor een ‘grande finale’ van de afgelopen zomer. Asters in een breed scala aan soorten, afmetingen en kleuren zouden je doen vergeten dat de zomer écht voorbij is. En er bloeit nog meer nu.
 |
| Aster laevis calliope |
 |
| Liriope muscari, Leliegras |
Zoals Gaura lintheimeri ofwel ‘Prachtkaars’: bloeit op een plekje in de zon met bescheiden bloemen, wél op 1 meter lange stelen, tot de nachtvorst toeslaat. Maar dan heeft deze aantrekkelijke plant zich al lang uitgezaaid.
Behalve
de ‘Prachtkaars’ is er ook nog een ‘Zilverkaars’: Actaea cimicifuga simplex
‘White Pearl’. Bloeit aan het eind van de zomer met grote witte bloemen, op
lange stelen: 140 tot 160 cm hoog. Dus bijna op ooghoogte te bewonderen.
Ook
nu planten, als je deze plant nog niet hebt: Helleborus, kerstroos. De
kerstdagen laat deze schone weliswaar nog aan zich voorbijgaan en ook de
jaarwisseling wacht ze nog even af, maar als eind januari nadert komt ze in
bloei en houdt dat vol tot in de lente. Na de bloei blijft, met grappige
zaaddoosjes, het wat grove blad over, maar dat is, zo nodig, met wat later
bloeiende omstanders goed aan het oog te onttrekken. En je hoeft niet bang te
zijn voor een explosie aan jonge kerstrozen.
 |
| Helleborus, kerstroos, in wat natte sneeuw... |
 |
| Skimmia japonica |
Ook
een winterbloeiende heester is Skimmia japonica ‘Rubella’, die wel bewezen vorstbestendig
is en zelfs gedurende herfst én winter getooid is met donkerroze bloemknoppen,
die overigens pas in april opengaan. Hebben we nóg iets om naar uit te kijken.
Maar nu eerst de herfst beleven: is óók schitterend!
 |
| Rosa Albéric Barbier |
► Maar in langere droge perioden zijn ze nog steeds blij met wat water.
► En bij verwachte nachtvorst willen ze graag naar binnen.
► Wikkel droge dahliaknollen in kranten, vermeld kleur en soortnaam en bewaar ze (vorstvrij) in de schuur.
► (Klim)rozen groeien nog even door en stellen daarom wat mest ook nu nog op prijs.
 |
| Alle gieters ondersteboven |
► En onkruid wieden is van alle tijden, dus...
► Laat de regenton vóór het gaat vriezen leeglopen en sluit de toevoer af.
► Een houten regenton moet niet uitdrogen, dus laat daar een laagje water in staan.
► Zet gieters binnen of laat ze ondersteboven buiten overwinteren.
 |
| Pulmonaria, longkruid, altijd groen |
► Groenblijvende beplanting heeft ook nu behoefte aan water - tenzij het vriest.
► Op 31 oktober a.s. gaat de wintertijd in en draaien we de grote wijzer van de klok één uur terug.
In míjn tuin...
…
hebben de planten hun voordeel gedaan met de buien die in de afgelopen maanden weliswaar gedoseerd, maar uiteindelijk toch voorbijkwamen. Daar moet ik natuurlijk blij
mee zijn, maar niets menselijks is mij vreemd en dus zie ik ook de mindere
kanten van dit groeifestijn. Er moest dringend ingegrepen worden, vooral ook
omdat ik de afgelopen zomers weliswaar nauwelijks nieuwe planten heb
aangeschaft, maar de bestaande beplanting lekker zorgeloos heb laten uitdijen.
Dat komt op den duur niet goed. Planten kunnen nu eenmaal geen schuttingen
verplaatsen of hagen omver duwen. Nee, het moet weer allemaal van mijzelf
komen.
 |
| Het is dringen geblazen... |
Knippen,
snoeien, flinke pollen halveren en het beste stuk terug planten en natuurlijk
geen plantenleveranciers bezoeken, want dat loopt altijd slecht af, met een
volle kar en hoge planten die sowieso niet echt in de auto passen en een
vertwijfelde echtgenoot die niet echt ontspannen kan chaufferen met kriebelend
gebladerte in zijn nek. Want als ik een plant koop, moet ie ook wat voorstellen
en liefst al een zeker volume hebben. Ik ben inmiddels op ‘gevorderde leeftijd’
en mij bewust van mijn vergankelijkheid: je tijd begint toch langzaam op te
raken. Vandaar.
Tot
op heden heeft mijn huwelijk er nog niet onder geleden en dat komt misschien ook
wel omdat er voor de chauffeur iets tegenover staat. Hij hoeft geen gras te
maaien, te groot geworden bomen zijn decennia geleden al verzaagd en de tuin
sproeien is al heel lang ‘not done’. Zijn waardering voor mijn geploeter in de
tuin uit hij in de keuken: ik hoef des zomers niet meer te koken, laat staan te
bedenken wat we zullen eten. Dat is nooit mijn hobby geweest, dus kunnen we
hier spreken van een win-winsituatie.
 |
| Sedum spurium omlijst het vogelbad |
Wel is mij in de afgelopen weken duidelijk geworden dat ik mijn tuin niet nog eens twee jaar moet laten sloffen, want dat gaat toch wel ten koste van het tuinierplezier. Opletten en erbij blijven. En verduurzamen. Het experiment met de aanplant van groenblijvend kruipend gewas, zoals Sedum spurium, is goed aangeslagen. De afgelopen redelijk droge periode heeft in mijn tuin geen noemenswaardige schade veroorzaakt; vetplanten zijn goed bestand tegen droogte. En de enkele plant die wél het loodje legde, belandde in het compostvat, zodat ie in de toekomst in een andere gedaante weer kan terugkeren in de tuin. Een geruststellende gedachte: zo gaat je tuin ‘…nooit verlo-oren’. Net als voetbal dus, want dat was in de afgelopen weken ook dagelijkse kost. Wat was ik blij, met mijn tuin …
Heggenmussen
 |
| De ideale watervoorziening in de tuin: een regenton vol regenwater |
 |
| ... en een stortbui als deze zie je niet vaak |
