vrijdag 5 februari 2016

NIEUWE ARTIKELEN


NIEUWE ARTIKELEN VERSCHIJNEN OP
11 MAART 2016

En toen werd het toch nog 'winter', met veel ijzeloverlast.
Krijgen we dit plaatje in de komende tijd nóg eens te zien
of glijden we nu zoetjesaan het voorjaar in?
Als ik zou mogen kiezen ...


Hier aanklikken: ALLE COLUMNS
Hier aanklikken: ALLE HEGGENMUSSEN
Hier aanklikken: ALLE TUINKALENDERS
Hier aanklikken: ALLE TUINFOTO'S
Hier aanklikken: ANDERE TUINEN

NOAKENDE WIEFKES IN TZAAND!

In míjn tuin ...

... noakende wiefkes ...
plompverloren in tzaand ...
... is op maandag 25 januari 2016 een absoluut nieuw record gevestigd: wij dronken thee, buiten op het terras, al ogenknipperend tegen de zon - want de parasol ligt nog op zolder. De metalen tuinstoelen voelden wel wat koud aan de billen, want ook de kussens had ik nog niet bij de hand. Maar het was een geweldige sensatie, zo kort na de ijzelweek in een ontwrichte provincie.

Niet meer met gevaar voor eigen benen glibberend naar de brievenbus om de krant op te halen, die er niet in zat. Geen twijfel meer over afspraken die wel of niet konden doorgaan en of er nou wel of niet een zak zand moest worden opgehaald. Want zout strooien was geen optie en bikken ook niet. Wij verkeren wel in de bevoorrechte positie dat onze straat op het lijstje van de strooiwagens staat. Dank aan alle gladheidsbestrijders, die bij nacht en ontij de weg op gingen! Als onze spekgladde oprit eenmaal met de auto bedwongen was, konden we dus goed uit de voeten. Na een afspraak in Groningen die wél doorging, besloten we zand te halen: bij de vernieuwde Praxis. Tot en met de ingang was alles nieuw en anders en er lagen geen zandzakken voor de deur, dus dat werd zoeken. Op de tuinafdeling troffen wij een uitgebreide collectie potgrond aan, maar ook hier geen zand. Mijn man heeft er altijd vrij snel genoeg van, expedities in doe-het-zelf-zaken, dus die wilde wel weer eens naar huis: “We redden ons er wel mee!” En natuurlijk zou het op een dag vanzelf gaan dooien, maar het voorjaar was nog ver weg en voor je het weet slaat de vorst opnieuw toe. We liepen dus nog één rondje en klampten toen een medewerker aan: waar kunnen we het zand vinden?

In Groningen blijken er dan twee antwoorden mogelijk. a. Men vertelt je vriendelijk de route naar ’t Zandt of b. je wordt doorverwezen naar de afdeling potgrond. Die laatste werd het. “Nee,” zei ik, “zánd!” “Ja,” zei de medewerker, “záánd!” en wees nog eens naar de zakken potgrond. Nu woon ik al bijna drieënveertig jaar in Groningen en nog steeds weet ik het Groningse woord voor zand niet. Maar gelukkig viel toen het kwartje en hij bracht ons persoonlijk naar de voorraad zandzakken!
Thuis bladerde ik op internet door ‘mijnwoordenboek.nl/dialect/Gronings’ en daar ben ik heel vrolijk van geworden! Enne: grond=dele en zand=zaand!
De noakende wiefkes (sneeuwklokjes) steken mooi af nu tegen tzaand in mien bedeude (ontdooide) toentje!

Februari 2016

EEN TUINBOEK VAN FORMAAT

Heggenmussen


... aan de literatuur ligt het niet ...
In onze boekenkast heb ik vier planken gevuld met tuinboeken. En er komen steeds meer dwarsliggers bij. Het zijn er dus nogal wat, want tja, per jaar ligt het tuinwerk al gauw een paar maanden stil, maar de liefde en het verlangen blijven. Dan rest lezen en wegdromen. Mijn boeken behandelen alles wat in een tuin voorbijkomt, of niet, maar de toon verschilt per schrijver. Voor de wintermaanden gaat mijn voorkeur uit naar schrijvers met een ondertoon, zoals Romke van de Kaa. Makkelijk leesbaar, leerzaam ook, en de toon blijft altijd luchtig met ruimte voor gepaste ironie.

Een andere kijk op de tuin ... en ook weer niet
Maar het grappigste tuinboek dat ik ooit gelezen heb verscheen in 1929 in Praag: Het Jaar van de Tuinier. Karel Čapek beschrijft hierin met een groot gevoel voor humor en een flinke dosis ironie, op het cynische af, de wederwaardigheden van de  tuinier in elke maand van het jaar. Zijn broer Josef Čapek illustreerde de verhalen: met eenzelfde gevoel voor humor. Qua omvang is het met zijn pocketformaat een bescheiden boekwerk, maar qua tuinliteratuur is het groots! Mijn exemplaar werd gedrukt in 1998 en is niet meer volop verkrijgbaar; reden temeer om het te koesteren.

Na de lange januarimaand brengen de dagen in februari eindelijk iets meer licht en ook de temperatuur neemt, vooral gemiddeld, weer toe. De winter nadert zijn einde en de tuin lokt. Maar nog steeds zijn er bezwaren en beperkingen en het echte tuinieren moeten we voor ons uit schuiven. De grond is doorweekt of plotseling weer bevroren; er is nog niets mee te beginnen. Onder zulke omstandigheden biedt ‘Het Jaar van de Tuinier’ vrolijke afleiding én troost: het treft ons door alle jaren heen allemaal en overal.


Ook Čapek heeft het niet begrepen op februari, “... dit kwaadaardige misbaksel onder de maanden”, en de extra dag, die elke vier jaar aan dit misbaksel wordt toegevoegd, had hij er liever in de meimaand bijgekregen. Een originele gedachte, maar eerlijk is eerlijk: de weersomstandigheden zouden er niet anders van worden.
Met de ‘eerst waargenomen vlinder in het jaar’ maakt hij korte metten: dat is gewoon de laatste vlinder van het vorige jaar, die vergeten is dood te gaan! Nee, voor Karel Čapek begint de lente met ontluikende krokussen en sneeuwklokjes, maar de ultieme aankondiging van het voorjaar komt voor hem van de buren: zodra die naar buiten komen met hun arsenaal aan tuingereedschappen schiet ook hij in een oude broek en haast zich naar buiten om op zijn beurt het signaal door te geven!

... dilettante, ik ...
En dan volgen alsnog praktische adviezen om de grond te verbeteren, waarbij hij een lange lijst van mogelijkheden opsomt, van duivenuitwerpselen en stukken pleisterkalk tot schimmel van oude boomstronken. Het klinkt gedateerd, maar er kan zomaar iets tussen zitten wat je wél in huis hebt en waarvan je niet wist dat je er de grond mee kunt verbeteren. Afgeknipte nagels bijvoorbeeld, net zo goed als eierschalen. Want uiteindelijk draait het hele verhaal over de maand februari om het verbeteren van de grond. Voor Čapek is niet de rozengeur belangrijk; rozenstruiken vindt hij iets voor dilettanten. Nee, een echte tuinier dient zich te verdiepen, ook letterlijk, in de aarde waarin die struiken groeien.
Waarschijnlijk is dít  het beste wat je als tuinliefhebber kunt doen in die onbestendige februarimaand, op de grens tussen winter en voorjaar: je grondig verdiepen in een tuinboek van formaat.

Februari 2016


TUINKALENDER FEBRUARI

TUINKALENDER


 2016 is een schrikkeljaar (deelbaar door 4), dus deze maand krijgt er een dag bij: meer tijd om in de tuin te werken!
 Heeft de bestrating te lijden gehad van de vorst? Zorg voor een goede afwatering.
 Bij goed weer lekker beginnen met het opruimen van het dode materiaal: klein knippen voor de compostbak of -hoop.
 Afgevallen bladeren houden weliswaar de zon tegen, maar bergen ook insecten die de vogels graag lusten.
 Zo nodig kunnen appel- en perenbomen deze maand gesnoeid worden.
 Wacht nog even met het snoeien van de hortensia’s: bij vorst beschermen de oude ‘bloemen’ de nieuwe knoppen.
 Laatbloeiende clematis kan in de loop van de maand gesnoeid worden tot op de laagste gezonde knoppen.
 Hoe staat de buxus ervoor? Er zijn middelen voor de behandeling van buxusschimmel, maar verwijderen is een goede optie. Afvoeren in de grijze container.
 Goede vervangers voor buxus: Ilex crenata (Chinese hulst) of Lonicera nitida (struikkamperfoelie). Engelse benaming: poor man’s box ofwel armeluis buxus. Wel een snelle groeier.
 Het tuinmeubilair schoonmaken en de vlonder schrobben kan altijd.
 Neem dan ook de nestkasten even mee.
 Tegen het eind van de maand kan er al weer vóórgezaaid worden, binnen.
 Geniet van de oplopende temperatuur en het lengen van de dagen; het komt weer goed met de tuinier!
 Ga voor alle tuinartikelen, mét foto’s, naar www.mimi-inmijntuin.blogspot.com.

Februari 2016


TUINFOTO'S JANUARI 2016

TUINFOTO’S

3 januari 2016: de vogelvoerbolletjes hangen nog steeds 'in formatie'

... maar de merel kan er niet bij ...
4 januari 2016: sneeuw, vorst, ijzel.
Na de 'warme' decembermaand van 2015 hoopte ik,
wat naïef, op een naadloze overgang naar het voorjaar van 2016

En nu kwam er nog wat sneeuw bíj ...

5 januari 2016:
het krentenboompje is geglaceerd met ijzel
en de kleine rhododendron heeft zijn bladeren
dicht tegen zich aangetrokken ...
Zelfs 'Albéric Barbier' is gevangen in een laagje ijs


vrijdag 8 januari 2016

NIEUWE ARTIKELEN


NIEUWE ARTIKELEN VERSCHIJNEN OP
 5 FEBRUARI 2016


Het is al lang weer tijd om de kerstversiering op te ruimen - 
maar déze ballen laten we nog een tijdje hangen ...

Voor iedereen een goed en vooral ook gezond

2016
met binnenkort weer veel te doen en te beleven in de tuin!



Hier aanklikken: ALLE COLUMNS
Hier aanklikken: ALLE HEGGENMUSSEN
Hier aanklikken: ALLE TUINKALENDERS
Hier aanklikken: ALLE TUINFOTO'S
Hier aanklikken: ANDERE TUINEN

DUS ...

In míjn tuin ...

... heb ik half december toch de boel nog even gefatsoeneerd. Het was een mooie en voor de tijd van het jaar warme dag. De wind hield zich stil en er hing een ijle mist: een bijna sprookjesachtige sfeer. Nu ben je daar in december misschien wat ontvankelijker voor dan in die andere elf maanden, maar dat doet er niet toe. Gewoon lekker naar buiten, alsof het al voorjaar is, en opruimen. En frisse lucht opsnuiven! Want dat kan hier nog: gratis en zoveel je maar wilt, dus ...

Allemaal frisse lucht ...
Half december verscheen er ook een opmerkelijk bericht in de krant: een Canadees bedrijf verkoopt frisse lucht aan China, waar veel steden al jaren kampen met ernstige luchtvervuiling. Een gat in de markt, want Chinezen springen een gat in hun vieze lucht voor een minuut (!) normaal ademhalen. Een blik schone lucht, amper acht liter, kost veertien euro. Dan is een minuut wel gauw om. Per dag verwerkt een mens zo’n elfduizend liter lucht, dus ... 

                 foto: Dutch Air
Noemen wij dat niet: gebakken lucht verkopen?! Sterker nog: op Google vond ik een deze zomer verschenen artikeltje in de wakkere krant van ons land over een Nederlands stel dat inderdaad ‘gebakken lucht’ verkoopt: blikjes met ‘typisch Nederlandse lucht’. Op de bijgevoegde foto is te zien dat het om een blik met een deksel gaat, type verfblik. Héél typisch, want zodra je het deksel met een schroevendraaier hebt opengewipt (zo doen wij dat tenminste) is je lucht gevlogen! Het is grappig bedoeld en ze schijnen er leuke reacties op te krijgen, onder meer uit China, nota bene. Nu maar hopen dat de grap er ook in het Chinees op staat. Dat is bij veel vuurwerk ook zo: een gebruiksaanwijzing in het Chinees, dus ...
Bij de jaarwisseling 2014/2015 hebben zich landelijk 574 vuurwerkslachtoffers gemeld bij de spoedeisende hulp van ziekenhuizen en dat bleek een daling van 18 procent te zijn in vergelijking met het jaar daarvoor. Men ziet een verband met de beperking van de afsteektijd: op oudejaarsdag mag er pas vanaf zes uur ’s avonds in plaats van tien uur ’s ochtends vuurwerk afgestoken worden. Het aantal slachtoffers vóór zes uur ging van 23 procent naar 8 procent. Een duidelijk signaal! In feite een eenvoudige rekensom: acht uren overdag zonder vuurwerk leveren al 15 procent minder slachtoffers op. Nu nog even doortellen: naar 100 procent minder slachtoffers per jaarwisseling.

Doe ik ondertussen een rondje door mijn tuin, kijken waar het echte voorjaar blijft, dus ...

20 december 2015: smeerwortel, symphytum, bloeit!
Januari 2016

BOONTJE KOMT OM ZIJN LOONTJE!

Heggenmussen


Welkom in 2016, door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het ‘Jaar van de peulvruchten’! Komt de boon eindelijk om zijn loon? Want ook boontjes horen tot de uitgebreide familie van de peulvruchten, net als doperwten, kousenband, kapucijners, kidneybonen, kikkererwten en sojabonen, om er een aantal te noemen. Zelfs pinda’s zijn leden van deze familie. Wat ik nog niet wist: van sojabonen wordt tofu gemaakt, een veelgeprezen vleesvervanger. Bij de teelt van sojabonen moeten echter vraagtekens geplaatst worden. Zo houdt Monsanto, leverancier van onder andere onkruidverdelger Roundup (glyfosaat), zich bezig met vervuilende gentech-sojateelt. Kies dus voor veilig: biologische sojabonen en biologische tofu!

Peulvruchten zijn goedkope en heel gezonde en vezelrijke vleesvervangers: rijk aan koolhydraten, eiwitten, vitamine B, ijzer, calcium en fosfor. De verse groene bonen, doperwten, sugarsnaps en peultjes bevatten ook nog vitamine C. Wat ze minder hebben zijn calorieën en die kunnen we heel goed missen!
Laten we peulvruchten in onze tuin planten!

Peultjes, nu nog uit de winkel. Straks uit de tuin?
Met het buiten zaaien van erwtjes, Pisum sativum, kun je half februari al beginnen; ze kunnen wel wat vorst hebben. Leg er vliesdoek overheen tot de planten gekiemd en 25 cm hoog zijn: duiven en muizen zijn liefhebbers! Daarna zwart garen spannen tegen de erwtenpikkers. Erwtjes groeien in peulen. In het eerste stadium, wanneer de erwten zich nog niet ontwikkeld hebben, kun je de peultjes eten. Later worden die taai, maar dan zijn de erwtjes lekker. Je kunt kiezen voor stam-doperwten (de lage soorten) of rijs-erwten (hoge soorten). Deze laatste groeien langs gaas en geven meer opbrengst. Na de oogst de wortels in de grond laten zitten: in de wortelknobbeltjes is stikstof opgeslagen en dat is goed voor een volgende teelt, bijvoorbeeld van kool. Een laagje compost wordt op prijs gesteld, na ondergespitte mest in de winter (dat kan misschien nog net!). Er zijn verschillende soorten: zoet of minder zoet met meer zetmeel. En ze hebben ook iets menselijks: ze willen niet te koud, niet te warm, niet te nat en niet te droog!

In het Visserij Museum in
Zoutkamp kochten wij de
Grunneger Mollebonen: lekker! 
Dan de bonen, Phaseolus vulgaris, die net als erwten zelf stikstof produceren. Beide behoren tot de vlinderbloemigen. Maar bonen zijn koukleumen en willen pas vanaf half mei, na de IJsheiligen dus, tot uiterlijk half juni geplant worden. Je kunt kiezen voor stambonen, die net als de stam-doperwten ‘op eigen benen’ groeien, of voor stoksla- en stoksnijbonen. Deze laatste worden langs stokken van minstens 2,50 meter gekweekt. Met die stokken kun je naar eigen smaak of beschikbare ruimte mooie constructies maken. Maar een bestaande pergola voldoet ook. Per stok kunnen maar liefst zes zaden in de grond gestopt worden: 3 cm diep.

Wil je ook genieten van kleurige bloemen, kies dan voor de pronkboon, Phaseolus coccineus, met rode, rood-witte, oranjerode, zalmrode, witte of rose bloemen. Maar misschien moeten we de voorkeur geven aan de ‘Groninger Pronkboon’: een roodbloeiende klimmer met zwart gespikkelde paarse zaden. Pronkbonen zijn behalve mooi ook praktisch. In een typisch Hollandse zomer, koel en regenachtig, geven ze toch een goede opbrengst en je kunt ze ook nog aanplanten als windscherm!
Als je niet langer wilt wachten op het ‘buitentuinseizoen’, zaai dan in januari/februari binnen tuinbonen voor, Vicia faba. Of buiten onder glas. Ondersoorten zijn de veld-, de paarden-, de duiven-, de waalse -, de wier- en de ons welbekende molleboon!
Geef de boon zijn welverdiende loon: waardering en een stipnotering op het menu!


Januari 2016


TUINKALENDER JANUARI

TUINKALENDER


► Een heel nieuw jaar met nieuwe kansen voor ons en onze tuin!

Helleborus, al in december
 in bloei
 Mocht het nog gaan sneeuwen, houd dan de paden begaanbaar en verwijder de sneeuw van doorbuigende takken.

 Wacht nog maar even met het opruimen van de ‘seizoensrestanten’ van 2015.

 Controleer de binnen overwinterende kuipplanten op behoefte aan water.

 Komt er al iets in bloei: winterakonieten, kerstrozen (Helleborus)? Mis het niet!

Blije bij
Goed nieuws op de site van
Green Peace:
Intratuin kiest voor blije bijen
 In de afgelopen zachte decembermaand zijn sommige onkruiden, zoals grasjes, fijn door blijven groeien. Groen is altijd mooi, maar trek het uit waar andere planten verwacht worden.

 En laat alvast de grasmaaier slijpen.

 Er is nu ook tijd om het tuingereedschap eens na te lopen.

 Bloemzaden zijn al volop te koop: spannend! Maak er ook dit jaar een bijen- en vlindertuin van!

Ramenas en worteltjes
Purple Haze:  dit jaar beter!
 En verwen jezelf én het milieu met fruit in de tuin: dat hoeft alvast niet ingevlogen te worden.


 Weet je dat er eind januari in droge grond en bij een temperatuur boven 0º C al gezaaid kan worden in de moestuin: worteltjes bijvoorbeeld.

 Vogels zijn nog steeds blij met een schoon bad en voer!

 Doe mee met de vogeltelling op 16 en 17 januari. Kijk voor het hoe en wat op www.tuinvogeltelling.nl; een half uurtje is al genoeg.


Januari 2016


TUINFOTO'S DECEMBER 2015

TUINFOTO’S


1 december 2015 bruine hoedjes ...
Lysimachia punctata denkt dat het voorjaar is ...
Viburnum bodnantense dawn denkt er anders over -
en bloeit gewoon, zoals altijd, in de
winter.
15 december 2015: Helleborus, kerstroos, wordt ook geacht
 in de winter te bloeien, maar heeft dat (hier) nog nooit gedaan.
 Nu wel!
Dag, maagdenpalmbloempje!
Angelica archangelica, engelwortel, doet ook mee.
De buxus is geschoren ... en weer uitgelopen.
20 december 2015
De nieuwe uitlopers van de afgelopen zomer komen
 wel héél vroeg in bloei: Rosa Sander's White.
Symphytum, smeerwortel: idem dito.
Spruitjes! Gelukkig: dat is tenminste normaal!
Onze 'buitenkerstboom', uiteraard met ballen!
Een bad voor de mussen ...
... en ballen aan touwtjes voor de boom
... en originele kerstversiering aan de pergola, dacht ik ...
... maar die was al uitgevonden!

vrijdag 11 december 2015

NIEUWE ARTIKELEN


NIEUWE ARTIKELEN VERSCHIJNEN OP
  8 JANUARI 2016

1 December 2015: verse aardbeien uit eigen tuin!
Redden we dat nog, tot kerstmis?!


Hier aanklikken: ALLE COLUMNS
Hier aanklikken: ALLE HEGGENMUSSEN
Hier aanklikken: ALLE TUINKALENDERS
Hier aanklikken: ALLE TUINFOTO'S
Hier aanklikken: ANDERE TUINEN

RODE VOEDERZUIL

In míjn tuin ...


Goed kijken: die rode besjes,
onze nieuwe vuurdoorn!
... draai ik als een weerloze weerhaan mee met de seizoenen. Ik schríjf wel over ‘minder is meer’, ‘er kan niets meer bij’ en ‘grondig aanpakken’, maar buiten komt daar weinig van terecht. Deze zomer heb ik wel de paadjes vrijgemaakt van overhangend groen, maar al snel was daar niets meer van te zien.
In het voorjaar zal ik weer hoofdschuddend de aanwas van het bolgoed bekijken. Maar dát verdwijnt al gauw. En ik zou toch niet goed bij mijn hoofd zijn als ik de zaailingen van de kievitsbloemen ging uittrekken! Daar mag de hele tuin mee vol! En al die geraniums, die maar bloeien en bloeien: lekker laten gaan in de zomer. Van mijn buurvrouw kreeg ik een pol gras. Dat was gelukkig in het najaar, toen al wat planten zich hadden teruggetrokken voor de winter. Dat geeft optisch in ieder geval ruimte. Zó benieuwd hoe die pol zich volgend jaar ontwikkelt (ze wist de naam niet meer, dus dat is nog een verrassing). Ook de herfsttijlozen zag ik deze herfst opduiken waar ik ze zeker weten niet heb geplant! Ze kleurden het blad van de blauwe druifjes, dat nu al boven komt. En dan wordt het winter: tijd voor vogelvoer. Meestal hou ik het bij een zelfgesmolten vettaart met vogelvoer, maar nu ging ik mij even te buiten aan zo’n groot vogelvoerhart, aan een lintje. Ik hing het pontificaal op in de ijzeren siervogelkooi die boven het pergolaterrasje bungelt. Bij de eerste storm begaf dat lintje het en lag het hart gebroken op de bodem van de kooi. Wég mooie achterliggende gedachte. Maar vogels kun je ook ánders voeren. Ooit hadden wij een enorme vuurdoornstruik, tegen de muur naar de garage. Die moest plat gehouden worden en ik ben hier de snoeier, dus ik weet maar al te goed hoe pijnlijk de prikken van vuurdoornstekels zijn. In het kader van een ‘minder is meer bui’ besloot ik daar een buxushaag te planten en de vuurdoorn werd opgedoekt. Maar nu wilde ik er weer een hebben: voor de vogels. Ze zijn ‘hot’, zag ik en worden met rode, gele of oranje bessen aangeboden in potten met een bamboe minihekje. Ik wilde de rode: tevens kerstversiering. De vuurdoorn bleek één lange tak te zijn, in het rond vastgebonden. Weg met dat gekke hekje! Op een bescheiden plekje in de tuin bond ik de tak aan een lange staak: het wordt een strakke rode voederzuil, precies pas in mijn tuin!

December 2015


AL WAT VANZELVE WAST ...

Heggenmussen

Het einde van het jaar nadert met rasse schreden; her en der worden nieuwjaarstoespraken voorbereid. Behalve met terugblikken wordt het nieuwe jaar ook altijd met goede voornemens begroet, optimistisch als we zijn. En ‘vrede op aarde’ was in ons deel van de wereld de afgelopen zeventig jaar geen actueel onderwerp. Het ging uiteindelijk vooral over het verdelen van de welvaart. Maar hoe staan we er nu voor?

Er schieten mij zeventiende-eeuwse dichtregels te binnen, die de tand des tijds volledig
hebben doorstaan:
                                       “Ach! waren alle Menschen wijs,
                                        En wilden daerby wel.
                                        De Aard waer haer een Paradijs,
                                        Nu is se meest een hel.”

Dat dichtte Dirck Raphaëlszoon Camphuysen (1586-1627), nota bene in de Gouden Eeuw. Hij was een tijdgenoot van onder meer Vondel, Hooft en Rembrandt. De VOC werd opgericht en economie en welvaart groeiden. Desondanks werden er ook oorlogen uitgevochten.
“L’histoire se répète,” zeggen de Fransen: de geschiedenis herhaalt zich.

Paardenbloemenpluis
Camphuysen blijkt ook op ander gebied actueel als hij schrijft: “Al wat vanzelve wast, behoeft men niet te zaaien.” (Wat vanzelf groeit, hoeft men niet te zaaien.)
Dan is er nog hoop voor de bezitters van een grote grindbak als voor- en/of achtertuin! Als de zaadjes dMaar ie daar op de wind in belanden kunnen uitgroeien, zal de grindbak zich ontwikkelen tot een prachtig stukje wilde natuur, met paarse distels, gele boterbloemen, gele paardenbloemen, witte vogelmuur, roze akkerdistel, paarse, witte of lichtblauwe smeerwortel, wit bloeiend zevenblad (heeft Jacqueline van der Kloet óók in haar Theetuin in Weesp!), enzovoorts.



Witte smeerwortel, Symphytum
Maar zelf naar eigen idee en smaak een tuin beplanten is natuurlijk wel zo leuk.
We laten dichter Camphuysen achter in de Gouden Eeuw en richten ons op de eigentijdse Operatie Steenbreek, waar ook de stad Groningen aan meedoet. Doel van deze ‘operatie’ is burgers enthousiast te maken voor groene tuinen in plaats van de stenen pleintjes en/of grindbakken die velen nu voor hun deur hebben.
Waarom een groene tuin? Verstening op grote schaal, want daar kun je wel van spreken, draagt in meer opzichten bij aan klimaatverandering. Nu al ondervinden we steeds meer hinder van hoosbuien. Rioleringen zullen de grote hoeveelheden regenwater, die rechtstreeks over het plaveisel naar de straat lopen, niet meer kunnen verwerken. In augustus dit jaar veroorzaakte extreme regenval, ongeveer in het midden van ons land, een schade van miljoenen euro’s.


Wateroverlast ...
Minder groen betekent ook minder biodiversiteit. Vogels, vlinders, insecten, bodemdiertjes, planten: allemaal hebben ze hun eigen nut voor de natuur. Het klimaat zal veranderen en niet ten goede. In de afgelopen novembermaand was de gemiddelde temperatuur ruim drie graden hoger dan het gemiddelde tot nu toe: een meetbaar bewijs van de opwarming van de aarde. Verder moet de beleving van een straat niet onderschat worden. In een groene omgeving voelen mensen zich prettiger en dat draagt, samen met een verminderde concentratie aan fijnstof, bij aan een betere gezondheid. En denk eens aan zomerse hitte. In steden zal de temperatuur vooral in de zomer hoger uitvallen: een extra gezondheidsrisico voor met name ouderen en zwakkeren.
Het is december: de hoogste tijd voor goede voornemens. Wacht niet op acties van de overheid, maar neem zelf het initiatief: tegels eruit, (meer) planten erin!
Prettige feestdagen, een jaarwisseling met behoud van alles wat niet ‘vanzelve wast’ (vanzelf weer aangroeit) en vooral een groen 2016!

December 2015