vrijdag 16 november 2012

BLAADJES


Nog niet álle blaadjes zijn gevallen ...

In míjn tuin …

... sneeuwt het blaadjes. Berkenblaadjes, essenblaadjes, beukenblaadjes, het is een aanhoudend gedwarrel. Je zou denken dat ze per soort naar beneden komen: alle berken tegelijk, de essen, maar dat is niet zo. Elke boom draagt zijn eigen gen en dát bepaalt hoe hoog hij wordt, hoe vroeg of laat hij uitloopt en ook wanneer hij zijn blad laat vallen.
Heb je de blaadjes van de ene berk geveegd, begint de andere uit te vallen. Op het totaal maakt het natuurlijk niet uit en eigenlijk is het alleen maar leuk: zo heb je langer plezier van het herfstig kleurenpalet en kaal is tenslotte ook maar kaal.



Het is zwaar werk, dat vegen. Zeker na een herfstbui. Mijn kleinzoon (3) heeft er ook al gauw genoeg van, van het ‘gezellig samen vegen’. Vroeger liet ik de boel nog wel eens waaien - in de tuin veranderde dat na wat jaren in mooie rulle bladaarde. Maar voor voetgangers op weg naar je huis kan het vervelende slippertjes opleveren. Dus proberen wij het ongemak voor te blijven.


Dappere Liriope muscari verdwijnt onder
het afgevallen blad van berk en es
Daarvoor heb ik zelfs mijn afkeer van lawaaiige machines overwonnen en een bladblazer-zuiger-versnipperaar aangeschaft: dan kan het zó op de bladcomposthoop. Bovendien weten we wanneer de buren niet thuis zijn: hét momentum om met dat ding aan de gang te gaan. ‘Momentum’: kansrijke situatie die maar kort duurt, dus dat is hier geheel van toepassing.
Ik was er al mee begonnen, met kleine trajectjes, om te wennen aan het volume, toen ik toch maar eens in de gebruiksaanwijzing keek. Daarin wordt het verboden om natte bladeren op te zuigen, laat staan te versnipperen. O. Dat houdt dus gewoon in dat je het ding alleen maar kunt gebruiken om te blazen. Want een Indian Summer, met roodgloeiende bladeren, dat kennen wij hier niet. Onze Indian Summer heet herfst en die is koud en nat. Zelfs op dagen waarop het niet regent, blijft buiten alles nat. De blaadjes net zo goed als de stoeptegels. En dat plakt.

De bladruimer!
Dan hoor ik buiten een hard monotoon geluid; er rijdt een rood tractortje voorbij met een grote aanhangwagen en die heeft een lange slurf met de diameter van mijn grootste afvalmand! Gauw naar het raam boven, mijn kleinzoon en ik, om te kijken wat er gebeurt. Hij is dol op tractors, ik op stofzuigers. Álle plakblaadjes worden opgezogen!
We gaan solliciteren, wij samen, bij de gemeente. Wij worden bladruimers - en dan zuigen we ‘en passant’ ook oma's tuin!

November 2012

vrijdag 19 oktober 2012

NIEUWE ARTIKELEN



NIEUWE ARTIKELEN VERSCHIJNEN
OP 16 NOVEMBER 2012!



OOK IN HERFST EN WINTER IS
GROEN EEN MOOIE KLEUR -
DE KLEUR VAN HOOP EN VREDE


OKTOBER/NOVEMBER


TUINKALENDER


Ík pak nog even wat zon!
 Houd rekening met nachtvorst: kuipplanten op tijd naar binnen.

 Laat afgevallen blad in de border liggen: een fijn dekentje voor de planten en de beestjes.

 Verwijder het blad van het gazon en de paden en bewaar het op een hoop: voor mooie bladaarde.

 Installeer een ijsvrijhouder in de vijver en verwijder ook hier het afgevallen blad.

 Laat de regentonnen leeglopen en sluit de toevoer af, zodat ze niet stuk vriezen.


Dop d'rop!
 Als de dahlia’s na de eerste nachtvorst zwart geworden zijn, moeten ze naar binnen. 
Knip de stengels terug tot zo’n vijftien centimeter, laat de knollen drogen, klop de aarde er vanaf en bewaar ze vorstvrij in kranten, turfmolm, zand of wat je maar gewend bent.

 Plant bollen voor een fleurige lente in 2013 - tulpenbollen kunnen nog wel even wachten.

 Breng zo nodig de tuinmeubels naar binnen en zet dan voor de gezelligheid een leuke stoel uit de inbrengwinkel op het terras.




 Lok vogels naar je tuin met schoon water voor een bad, voer voor een volle maag en een schone nestkast voor een goede nachtrust.

Herfstwandeling achter de Fraeylemaborg
in Slochteren
  Geniet van een herfstwandeling, maar ook van kletterende regen, als je lekker met een tuinboek binnen zit!

Oktober 2012

ZWARTE ACCENTEN

Heggenmussen


Langzaam maar zeker doet de herfst zijn intrede. In de nacht van zaterdag 27 op zondag 28 oktober keren we terug naar de oorspronkelijke tijd en de klok zetten we dan ook een uur terùg: wintertijd. Zoals we ons in het voorjaar opmaken voor de zomer met een opeenvolgende bloei van vaste planten en eenjarigen in onze tuin, zo kunnen we in het najaar plannen maken om de tuin ook in de winter aantrekkelijk te houden. Dat kan door de aanplant van winterbloeiers, maar ook door selectief opruimen ofwel: behouden wat in de winter letterlijk een structurele bijdrage kan leveren aan een nog steeds boeiend tuinbeeld.

Skimmia rubella en Gaultheria in één bak
Zolang het herfst is, is dat niet moeilijk. In het tuincentrum, de bouwmarkt en ook de supermarkt staan de winterviolen hoog opgestapeld en lonken de bolchrysanten in warme kleuren. Gaultheria, bergthee, is al jaren een bestseller, met zijn bruinrode blaadjes en vrolijke rode bessen. Leucothoe, druifheide, doet mee met gekleurd blad en ook de Skimmia’s staan klaar om in grote potten onze entrees de juiste uitstraling te geven. En zo zijn er nog veel meer ‘instant’ oplossingen.
Maar als het menens wordt met de winter, wie zullen ons dan te hulp schieten om de moed erin te houden? Want het duurt nog lang tot het weer voorjaar is.
Zomerse kleurenschema’s moeten we maar even laten voor wat ze zijn: zómers. In de winter mag het wel wat minder uitbundig. Groen en wit, dat is een frisse combinatie. Viburnum tinus, een groenblijvende struik met in de winter witte bloemen, is daar een mooi voorbeeld van. Maar vergeet niet gebruik te maken van zwarte toetsen: in de tuin net zo belangrijk als op de piano! Neem daarvoor de uitgebloeide bolchrysanten. Deze seizoensbloeiers hebben een stevig silhouet en zijn zonder risico, want toch al dood, op geschikte plekken neer te zetten voor een duidelijk contrast. Bolvormen doen het altijd goed. Worden vorst en sneeuw ze op den duur teveel, dan kunnen ze alsnog probleemloos naar de composthoop.


Bevroren silhouet van het koninginnekruid, Eupatorium
Bekijk uitgebloeide vaste planten met dezelfde ogen en knip niet alles weg. Stevige, niet te hoge herfstasters zullen naar zwart verkleuren en dragen rijp en een laagje sneeuw met verve. 

Alternatief haagje: herfstasters!
Dat geldt ook tot ver in de winter voor de onvolprezen Sedum spectabile ‘Herbstfreude’ met zijn van donkerrood naar zwart verkleurende hoedjes. Voor hoogte tussen de overwinteraars is het prachtriet, Miscanthus sinensis, een goede structuurplant. Dit riet verkleurt niet naar zwart, maar is mooi te combineren met koninginne- of leverkruid: Eupatorium.


Origanum, een kleine 'schermbloemige'
Laat ook een zogenaamde schermbloemige als engelwortel, Angelica archangelica, intact: prachtig onder een fijn laagje rijp. En zelfs het vingerhoedskruid, Digitalis, levert een statige bijdrage als je ze nog niet weggeknipt hebt. Want dat is natuurlijk aan het eind van de zomer het dilemma: wil je het zomerse plaatje zo lang mogelijk overeind houden of laat je de herfst al toe, vooruitlopend op het plaatje in de winter?
Bij bomen en struiken ontbreekt dat dillemma gelukkig: die accepteren we zoals ze zijn.
De stam van een berk krijgt in winterse omstandigheden de aandacht die hij verdient en niet alleen van het boomkruipertje, dat alle schorsjes en spleetjes afzoekt op verstopte beestjes. De grillige, min of meer zwartwit getekende schors van deze boom komt mooi uit tussen groenblijvende heesters als bijvoorbeeld taxus en buxus.


Berk tussen de bollen
Buxus wordt helaas bedreigd door schimmels, de ‘buxusziekte’, maar struiken die niet aangetast zijn doen natuurlijk nog gewoon mee in ons plantenschema. Wel regelmatig controleren op deze verraderlijke ziekte - zie het artikel ‘Buxusellende’, september 2012. 
Ter aanvulling: behalve Ilex crenata, Japanse hulst, is ook taxus een goede vervanger voor buxus. Aldus een tip in mijn favoriete tuinprogramma, Gardeners’ World (vrijdagavond, BBC 2): neem stekken van de taxus die je al hebt.
Als er nog ruimte is voor de aanplant van een boom, denk dan eens aan Prunus subhirtella ‘Autumnalis’: in bloei van november tot in januari. Winterbloeiende struiken vind je bij de Viburnums, zoals V. farreri en V. bodnantense ‘Dawn’ of ‘Deben’. Ze geuren ook, zij het vooral van heel dichtbij. Meer geur is aan te treffen bij kamperfoelies: Lonicera standishii, L. fragrantissima, of een kruising van deze twee: Lonicera purpusii. Deze laatste bloeit van november tot maart (!) met roomwitte, sterkgeurende bloemen. Een sterke geur in de winter: dat is natuurlijk een cadeautje. Nog een struik met een sterke en ook nog zoete geur is de mahoniestruik, Mahonia napaulensis. Bloeit ook van november tot maart. Van november tot januari/februari bloeit het meloenboompje, Chimonanthus praecox. De bloempjes lijken wel wat op die van Hamamelis, toverhazelaar, maar deze zijn geelwit met een rood hartje en ze geuren aangenaam. De Hamamelissoorten bloeien per soort korter en variëren in kleur van geel tot oranje en rood: naar eigen smaak en ruimte uitzoeken dus.


Viburnum bodnantense dawn, bloeiend de winter door
En dan is er ook nog de Sarcococca. Heerlijke geur en in bloei van januari tot en met maart. Mijn Sarcococca’s heb ik niet in leven kunnen houden, helaas. Mogelijk lag dat aan de standplaats en in februari dit jaar in ieder geval aan de onverwacht late en strenge vorst. Sarcococca houdt van een beschutte plek, vooral niet op het oosten, in halfschaduw of schaduw. In de zon alleen wanneer de bodem permanent voldoende vochtig is. Misschien moet ik het toch nog eens proberen: alleen al om de zoete honinggeur, die door de tuin ‘drijft’ en je aangenaam verrast bij het voorjaarswerk.

Maar zover is het nog niet. Eerst plannen maken voor een aangename wintertuin, want dat helpt, nu de dagen steeds korter worden.

Oktober 2012

HAKKETAKKEN

In míjn tuin …


... die vóór op het zuidwesten ligt, zou een groot deel van de dag de zon kunnen schijnen. Ware het niet dát ...
Decennia geleden betrokken wij dit huis op een omgespit weiland. Kaal en plat. Er stonden zelfs nog geen lantaarnpalen en ongehinderd joeg de wind door de straat. Dan neemt de behoefte aan beschutting toe: iets groens wat vooral héél snel gaat.
Wat uiteindelijk het snelst gaat is de tijd, weet ik nu. Ooit lachten we om de typetjes van Van Kooten en De Bie: de oudere jongeren. Maar voor je het weet ben je een jongere oudere. En zit je in de schaduw van iets groens, wat achteraf toch ook wel snel is gegaan: een overontwikkelde berk. Voeg daarbij de van gemeentewege geplante es en je zit in het donker. Daar zou je als jongere oudere zomaar somber van kunnen worden, dus draaide ik de hele zomer al om die bomen heen, op zoek naar verlichting. Kan die tak eraf, moet er hier of daar een pluk uit?
Zelf heb ik hoogtevrees en slappe zaagarmen; voor deze klus ben ik aangewezen op mijn man. En die houdt van bomen met alles erop en eraan, dus dat wordt hakketakken voor het takkenhakken. Hij is hooguit bang dat de berk een keer omvalt, waarmee het hier weer plat en kaal zou worden. Nu kan een berk wel tachtig jaar mee, dus die van ons is met zijn zesendertig jaar amper aan een midlife crisis toe, laat staan aan omvallen. Om mijn man nog eens extra gerust te stellen duw ik tegen de omvangrijke stam - “Zie je wel: die geeft geen krimp!”


Zichtbaar resultaat!
Maar hij moet echt een stukje opgekroond, net als de es, zodat de zon eronderdoor kan schijnen. In de groene bak is nog ruimte. En het najaar is dé tijd om een berk te snoeien, want straks komt de sapstroom weer op gang. En eindelijk is het weer eens een droge dag met zon! Tegen zoveel argumenten is mijn man niet opgewassen en zuchtend haalt hij de ladder, de zaag en de snoeischaren. Ik wijs, hij zaagt. Tak na tak valt naar beneden, veel dood hout ook uit de es. We zagen, knippen en breken de boel in stukjes en nog één keer eten we buiten, knipogend nu naar de zon!
Dat verbroedert. “Leuk!” zegt mijn bomenman, “zo samen buiten werken!”
Hij is om: voortaan takkenhakken zonder hakketakken, voor licht in onze tuin!

Oktober 2012

donderdag 18 oktober 2012

OKTOBER 2012

TUINFOTO’S



Zwammen in het bos achter
de Fraeylemaborg in Slochteren



Skimmia rubella met gaultheria in één pot

Herfstkleuren op de achtergrond
Rudbeckia nitida

Eenjarige lathyrus en Cobaea scandens,
klimmende winde
Still going strong: de russische boerenkool!

Sedum spectabile 'Herbstfreude' - en dat ís het!


SEPTEMBER 2012


TUINFOTO’S


Knautia macedonica
Spin in de russische boerenkool
De oogst loopt ten einde, maar deze
courgette mag er nog zijn!
Een mooie kruisspin op de lathyrus
Deze kruisspin heeft een
wesp te pakken - hij
maakt er een cadeautje van

Van vorig jaar opgekomen kamille -
wat ruikt dat toch lekker

Kleine Vossen

vrijdag 14 september 2012

NIEUWE ARTIKELEN


NIEUWE ARTIKELEN VERSCHIJNEN
OP 19 OKTOBER 2012!

TIJD OM DE VOGELHOKJES TE INSPECTEREN!

Reageren? Dat gaat zó:

Klik onder het artikel op 'reacties'. Schrijf je reactie, met je naam, in het daarvoor bestemde vak en klik bij 'reageer als' op één van de genoemde mogelijkheden of, en dat is het gemakkelijkst, op 'Anoniem'. Klik dan op 'Reactie plaatsen'.

VERGEETMENIETJES!

SEPTEMBER/OKTOBER

TUINKALENDER
 

Nazomer: langzaam vervagen de kleuren,
ook van de hortensia's

 SEPTEMBER/OKTOBER
 
 Breng met asters kleur in de najaarstuin; in de winter blijven ze overeind, ook onder een sneeuwen hoedje.

 Aarzel niet om lelijk geworden planten, zoals mijn zwartbeluisde herfstbloeiende monnikskap :-( bij de grond af te knippen.

Om vrolijk van te worden:
herfstasters
 Nu planten: sneeuwklokjes. Ook krokus- en narcisbollen kunnen al de grond in.

 Noteer mislukkingen en tegenvallers en bedenk vervanging, nú of in het voorjaar. Groenblijvers misschien?

 Steun alles wat nog de moeite waard is: er komt weer harde wind aanstormen.

 Deel zo nodig vaste planten. Teruggeplante delen zullen nu nog goed aanslaan.

 Maai het gras niet te kort en strooi kuilen af met zand, waar het gras doorheen kan groeien. Strooi nog één keer gazonmest.

 Afgedragen takken van braam, framboos en japanse wijnbes bij de grond afknippen en nieuwe takken aanbinden.

 In september nog één keer de hagen snoeien voor een strakke omlijsting van de wintertuin.

En dit is een fragment van ...


... een vleugel van de waterjuffer, Aeschna juncea, een statige en stoere vliegkunstenaar, die in Nederland veel minder vaak voorkomt dan vóór 1940. De ontwikkeling van deze waterjuffer duurt vier jaar. Aldus Dr. J. Zahradnik in Thieme's insektengids voor West-
en Midden-Europa, 1977.

 Oogsten in de moestuin: uien, aardappelen, courgettes, paprika, tomaten, sla enzovoorts.

Ook oogsten: hopbellen voor een droogboeket
 Eind september herfstuitjes planten voor oogst in juni volgend jaar.

  In oktober: herfstuitjes plánnen!

►  Maar óók rond half oktober de kuipplanten binnenhalen: kans op nachtvorst!

 
September 2012

BUXUSELLENDE


Heggenmussen
 

Met snoeivormen van buxus moet je geduld hebben. Het kost jaren om tot een mooi dicht geheel te komen. Dit voorjaar was het eindelijk zover, in mijn achtertuin. Ik snoeide het blok strak langs een houten mal en voilá: nog niet eerder stond mijn geschoren buxus er zó mooi bij. Maar niet voor lang. Aan de oppervlakte verscheen een bruine vlek: het blad van één van de struikjes was verdord en viel af. Ook het blad van de mansoren, Asarum europaeum, in de buurt van deze buxusstruik, kreeg gele vlekken en bleef achter in groei.
 
Kat in de buxus!
Omdat er in het verleden wel eens katten ‘huisden’ in dit buxusblok schreef ik het ongemak toe aan kattenplas. Het dode struikje haalde ik eruit, in de veronderstelling dat de omringende buxus het gat wel zou opvullen. Maar het pakte anders uit: ook andere struikjes vertoonden dezelfde symptomen. In het septembernummer van ‘Tuin&Co’ wordt aandacht besteed aan geschikte vervangers voor buxus. Daarnaast worden ook tips gegeven ter voorkoming en bestrijding van de schimmelziekte, die onze buxusplanten bedreigt. Boosdoeners zijn de schimmels ‘Cylindrocladium buxicola’ en ‘Volutella buxi’. Het middel ‘Twist plus spray’ van Bayer zou helpen. Werkzame stof: tebuconazool en trifloxystrobin. Dat klinkt mij niet lekker in de oren, dus daar wil ik meer van weten.

Toen alles nog gewoon leek ...
Trifloxystrobin is moeilijk te achterhalen, voor een leek. Naast de bestrijding van schimmels schijnt het ook de stressbestendigheid van gewassen, waaronder granen, te bevorderen in tijden van droogte of hitte. Van tebuconazool vermeldt Wikipedia dat de Europese Unie deze stof niet beschouwt als kankerverwekkend, in tegenstelling tot het Amerikaanse EPA, belast met de bescherming van volksgezondheid en milieu, dat tebuconazool kwalificeert als ‘mogelijk kankerverwekkend’. Wél heeft de Europese Unie tebuconazool ingedeeld als ‘... mogelijk gevaarlijk voor de beschadiging van het ongeboren kind.’

In het artikel van ‘Tuin&Co’ wordt aangeraden ‘Twist plus spray’ van maart tot en met oktober elke veertien dagen te gebruiken. Voor meer informatie wordt verwezen naar www.bayergarden.nl. En daar staat heel iets anders: om resistentie te voorkomen mag het middel maximaal drie keer per seizoen worden toegepast en moet de behandeling om de 10 tot 21 dagen herhaald worden. Verder vindt Bayer dat dit kan van april tot en met september, met een optimale toepassing van mei tot en met augustus. Die laatste periode telt 123 dagen. Bij herhaling om de 10 dagen zijn dat 12 toepassingen; bij herhaling om de 21 dagen ook altijd nog 5 toepassingen. Hoezo resistentie voorkomen?
Bovendien is dat behandelen in de praktijk nog niet zo eenvoudig: het blad moet aan beide kanten bespoten worden tot een dun laagje zichtbaar is en daarbij moet voorkomen worden dat de spuitvloeistof van het blad afdruipt. Ik ben best wel handig, maar buxusblaadjes ook nog aan de onderkant besproeien en daarbij niet mogen knoeien, dat wordt niks.

Een treurige aanblik
De aantasting moet zo snel mogelijk verwijderd worden









 
 
 
 
 
 
In Gardeners’ World, BBC 2, vrijdag 31 augustus jl., bleek ook de buxus van presentator Monty Don geïnfecteerd te zijn. Al sinds een aantal jaren doet het verschijnsel zich voor in heel Europa, maar in Engeland het langst. Monty Don zoekt de oplossing in het op den duur vervangen van de aangetaste buxus door een meer resistente soort: bijvoorbeeld buxus sempervirens ‘Handsworthiensis’. Deze robuuste soort heeft dikker blad en kan wel tweeënhalve meter hoog worden. De takken van de ‘Handsworthiensis’ groeien mooi recht omhoog en dat levert prima stekmateriaal. Kost wel veel tijd. Maar ook Monty Don heeft geen andere oplossing voor dit schimmelprobleem dan vervanging.


Aanklikken voor vergroting-
dan zijn ook de zwarte streepjes te zien
Voor tuinen en parken die zijn opengesteld voor bezoek vormt de buxusziekte een gigantisch probleem. In de tuinen van Paleis Het Loo is bij de renovatie (1980-1984) over een totale lengte van zevenentwintig kilometer buxus aangeplant, afkomstig uit Engeland. In 2008 ontstonden problemen door aantasting met de buxusschimmel. Spuiten met een bestrijdingsmiddel werkte weliswaar vertragend, maar is duur en arbeidsintensief. En uiteindelijk overleven de planten niet. Men besloot tot een proef met hulst: Ilex crenata. Ook werden andere buxusvariëteiten uitgeprobeerd. Na vier jaar is de knoop doorgehakt: dit najaar wordt begonnen met het vervangen van de buxus door Japanse hulst, Ilex crenata. Zevenentwintig kilometer lang.

In onze eigen tuinen gaat het niet om kilometers, maar het aantal meters kan al gauw oplopen: buxus is populair. Na twee opeenvolgende vochtige zomers heeft de ziekte zich flink kunnen uitbreiden: de sporen worden verspreid door wind en regendruppels. Bovendien kunnen de schimmels op het blad overwinteren.

Aantasting door de schimmel ‘Cylindrocladium buxicola’ is te herkennen aan donkerbruine vlekken met een bleek centrum op het blad en zwarte streepjes op de takken. Behandeling: direct verwijderen om verdere aantasting te voorkomen.
De schimmel ‘Volutella buxi’ is aan te tonen door een aangetast takje vochtig te maken en in een gesloten plastic zak bij kamertemperatuur te bewaren. Wanneer na twee tot drie dagen roze puntjes te zien zijn op de onderzijde van het blad, is er sprake van ‘Volutella buxi’. Meestal worden beide schimmels aangetroffen. Voer de aangetaste planten af in de grijze container en níet in de GFT-container of de compostbak! Ontsmet de snoeischaar zorgvuldig met dettol of verdund bleekmiddel.

Toch buxus in de tuin? Plant de  nieuwe aanwinsten niet te beschut of dicht op elkaar, zodat de blaadjes kunnen drogen in de wind, en liefst in halfschaduw. Zware vochtige grond is ook niet goed: meng er zand door. Bemest de planten twee maal per jaar; goede voeding is essentieel. Geef bij droogte op tijd water. En kies stevige soorten, zoals buxus sempervirens ‘Handsworthiensis’.

Alternatief alternatief: haagjes van herfstasters: de hele zomer groen, fleurig in de herfst, zwart in de winter, slechts één keer snoeien: in het vroege voorjaar en nergens last van!

 
Een zorgeloos haagje van asters!
September 2012


KIES WIJZER



In míjn tuin …

... wordt het óók eens tijd voor verkiezingen, voor nieuwe standpunten. Mijn regime heeft tot dusver niet alle beoogde vruchten afgeworpen, want uiteraard had ik onvoorziene invloeden van buitenaf niet ingecalculeerd in mijn begroting aan het begin van deze termijn.

Aanvankelijk lieten de ontwikkelingen zich goed aanzien en om de groei te stimuleren nam ik mij voor eens flink te investeren. Maar voor het zover was keerde, volkomen onverwacht, het tij en werden mijn tegoeden letterlijk bevroren! In de veelbelovende klimrozen, die zich al in een vroeg stadium zo gunstig ontwikkelden, moest hard gesnoeid worden. Bijna al mijn klimmers kelderden in de statistieken tot 0: niet meer levensvatbaar.
Roos Sander's White in de lift
Dat kwam hard aan na de zware verliezen van het vorig jaar, te wijten aan het desastreuze effect van de wilgenhoutrups op ons bomenbestand - uiteindelijk, met een numerieke meerderheid aan blaadjes, toch de aanjager van de groeicijfers in een tuin. Na het afbouwen van de snoeiwerkzaamheden in het segment van de klimrozen nam de werkgelegenheid in mijn tuin fors af.

Maar gelukkig diende zich op korte termijn toch nog een opleving aan. De temperatuur op de graadmeters steeg en een aantal rozen kroop, op eigen gelegenheid, weer uit het dal. Na een aarzelend begin nam de groei gestaag toe. Goed voor één arbeidsplaats: er moest gemest, ontward en aangebonden worden. Ook het verkeer over water, vanaf de regenton, gaf een herstel in de cijfers te zien.


Werknemer in de gietsector!
Een welkome opleving in de gietsector! Want deze positieve ontwikkeling vond zijn weerslag ook in andere delen van de tuin en uiteindelijk profiteerden alle planten van de gunstige omstandigheden. Een groeimarkt!

Een groeimarkt: zie de russische (rode) boerenkool!!
Maar zoals dat gaat met economie: pieken en dalen wisselen elkaar af. Opnieuw belandde mijn tuin in een recessie. Er kwam een rem op de groei toen de temperatuur alsnog op een te laag niveau bleef steken. Waar het voorheen rond deze tijd zomer was, trad nu een vervroegde herfst in. Het zijn onzekere tijden en we moeten ons aanpassen, al valt dat niet overal mee.

Daar is de Sedum Herbstfreude al! Ook fijn voor de Kleine Vos.
Volkomen onverwacht deed de zomer zich alsnog gelden, waardoor de schommelende regenmeters weer even tot rust kwamen en de gemiddelde temperatuur kon klimmen in de peilingen. Hoewel er van een stabiele situatie nog steeds geen sprake is, wordt binnenkort toch verbetering verwacht. Namelijk bij het intreden van de nieuwe herfst. Die zal, naar het zich laat aanzien, waarschijnlijk een jaar rust brengen.
Aanbevolen door de kieswijzer: herfstasters, herfstanemonen en herfstkrokussen, in álle seizoenen!

September 2012